Maandag 24/06/2019

Column

Onze sport­verslag­geving was tijdens het WK zowel vormelijk als inhoudelijk zonder meer van hoog allooi

Karl Vannieuwkerke. Beeld Joel Hoylaerts / Photo News

Marc Didden houdt niet van de zomer en schrijft hem dan maar van zich af.

‘De bal is rond.’ ‘In voetbal is alles mogelijk.’ ‘De match moet altijd gespeeld worden.’ Die drie zinnen – en daarop ook nog eens drieduizend dommige variaties – heb ik de afgelopen vijf weken zo dikwijls gehoord dat ik er stiekem van gedroomd heb dat ik zonder oren geboren was. Moe werd ik van al die wezens die op mijn weg verschenen en plots veranderd waren in ‘pundits’, een raar woord waarmee Britten hun talrijke voetbal­experts omschrijven.

Als enigszins ouder wordende kroniek­schrijver ben ik niet naar de Koninklijke Bibliotheek van België getrokken om na te gaan waar de ­etymologische betekenis ligt van het bewuste woord, maar ik heb via mijn vrienden bij Google algauw ontdekt dat ‘pundit’ een woord is dat het Engels bij het Sanskriet gaan lenen is. Het ­betekent zoveel als ‘expert’, ‘leermeester’ of ‘kenner’ en meer in het algemeen ‘wijze man’. Zijn dat niet exact dezelfde vier woorden waaraan u en ik denken wanneer de naam Karl Vannieuwkerke valt tijdens een zomers gesprek bij de dagelijkse en met goedkope rosé overgoten indoor­barbecue?

Marc Didden Beeld Bob Van Mol

Het is een werkbeest, die Karl, en bovendien zo West als een Vlaming maar kan zijn. Toch mag ik hem wel, die schavuit met zijn korte beentjes en zijn blinkende oogjes.

Hij is op een gezonde manier bezeten van zijn vak en dat straalt hij dan ook voortdurend uit. Zonder meer een pluspunt voor iemand die een hele zomer lang vrijwel dagelijks je huis binnenvalt via het steeds maar breder wordende scherm. Vannieuwkerke is ook merkbaar trots dat zijn gasten graag aan zijn tafel komen zitten en er op eenvoudig verzoek hun sport­hart ­uitgebreid komen luchten.

Karl weet ook echt goed waar hij over spreekt. Of het nu over ­mannen en vrouwen gaat die tegen een ­billijke vergoeding een kleine bal in een grote kooi willen knallen, dan wel over lieden en lady’s die besloten hebben de Galibier of een andere bergreus à ­bicyclette te bestijgen, het is meestal ­helemaal oké en snel dikke mik. Met de familie Mulder en die goeie ouwe Wesley Sonck erbij zou ik zelfs durven stellen: oude jongens, krentenbrood.

De populaire presentator wiebelt toch wat meer op zijn stoel wanneer hij pundita’s Imke Courtois of Heleen Jaques moet ondervragen, durf ik te merken. En toen hij laatst vanuit Villa Sporza tot tweemaal toe naar de half ontblote rug van Eva De Roo zat te kijken – via hoogtechnologische middelen werd een link gelegd tussen de VRT-doorkijk­studio en het podium van 
Rock Werchter – dacht ik behalve van alles anders toch ook: die Karl Vannieuw­kerke is volgens mij geen homo­seksueel.

Wanneer iemand de afgelopen weken tegen mij begon te zeuren over het ‘gezeur’ dat van even na het middag­eten tot aan de rand van de nacht vanuit Villa Sporza kwam gelopen, antwoord­de ik dat ze dan voor de verandering maar eens naar de analisten van de RTBF, de BBC en vooral de NPO – doffe ellende met hond – moesten ­kijken en beseffen dat wij het alles bij elkaar wel getroffen hebben met onze pundits altegaar. Onze sport­verslag­geving was tijdens het aflopende wereld­toernooi zowel vormelijk als inhoudelijk zonder meer van hoog allooi. Ook bij de commerciële zender.

Wat volgens mij niet belet op te ­merken dat sommige sport­journalisten toch iets te riant naast hun schoenen lopen tijdens zo’n mundial. Pluspunt is dan weer dat het in het geval van ­bijvoorbeeld Ruben Van Gucht meestal om mooie schoenen gaat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden