Dinsdag 23/04/2019

Standpunt

Onze overheid lijkt niet in staat waardig om te gaan met nabestaanden van slachtoffers

Premier Michel op de plek in Kigali waar tien Belgische militairen sneuvelden tijdens de genocide. Beeld AFP

Jeroen Van Horenbeek is journalist bij De Morgen. 

Premier Charles Michel heeft maandag hulde gebracht aan de tien Belgische militairen die een kwarteeuw terug, bij het begin van de genocide in Rwanda, vermoord werden in de hoofdstad Kigali. Samen met zijn Rwandese ambtgenoot Edouard Ngirente legde hij een krans voor de nog steeds met kogelgaten doorzeefde muur in Kamp Kigali, waar de commando’s gedood werden door Hutu-militairen.

Michel nam de afgelopen dagen een lovenswaardig initiatief om zich, nogmaals, te verontschuldigen voor de Belgische rol in het drama. De volkerenmoord in Rwanda was inderdaad ook de mislukking van de internationale gemeenschap, die de genocide niet heeft kunnen voorkomen, tegenhouden of stoppen. Ons land heeft de plicht om die historische verantwoordelijkheid te aanvaarden. De beslissing om na het overlijden van de tien militairen alle Belgische troepen meteen terug te trekken, waardoor meer dan 2.000 vluchtelingen aan de gruwel werden overgelaten, blijft tot op vandaag aan onze ribben plakken.

Ook de twaalf Belgische burgerdoden van de genocide kregen maandag een eerbetoon van premier Michel. Spijtig genoeg werd deze herdenking verstoord door het feit dat maar drie familieleden van de burgerdoden op de plechtigheid aanwezig waren. Ze toonden zich bovendien gefrustreerd omdat ze eerst niet eens uitgenodigd waren voor de herdenking. Ze moesten naar eigen zeggen “koppig” aandringen bij de officiële instanties om er toch bij te kunnen zijn. Het enige wat ze vroegen was een erkenning van hun leed.

Empathische overheid

Op een of andere manier lijkt de Belgische overheid niet in staat om op een waardige manier om te gaan met de nabestaanden van slachtoffers. Waaraan dit ligt, valt amper te doorgronden. Het kan niet zo moeilijk zijn om een lijst met contactgegevens van de nabestaanden van de burgerdoden in Rwanda op te zoeken. Net zoals het niet veel werk lijkt te vereisen om een familie te verwittigen als de moordenaar van een geliefde vervroegd vrijkomt. Het is toch niet zoveel gevraagd om contact te houden met de slachtoffers van de aanslagen op 22 maart in Brussel? Velen onder hen voelen zich nog steeds verlaten en vinden niet de correcte medische en psychologische begeleiding. Ze blijven kampen met verlies, pijn en trauma’s.

Het zou België sieren als de belangrijke lacunes in de zorg voor slachtoffers en hun nabestaanden snel worden weggewerkt. Ook dat is verantwoordelijkheid opnemen. De huidige federale regering heeft een begin gemaakt, in samenspraak met de regio’s, maar dat volstaat blijkbaar niet om uitschuivers te vermijden. Alle partijen – van links tot rechts – willen de overheid slanker, efficiënter en moderner maken. Ze moet vooral ook empathischer worden.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.