Maandag 23/09/2019

Opinie

Ons 'efficiënte' beleid rond wegen en verkeer: in fietsparadijs Nederland lachen ze zich een breuk

Yasmien Naciri is marketeer, student aan de UA en voorzitter van hulporganisatie Amana. Haar wisselcolumn met Matthias Somers verschijnt wekelijks.

Een jaarlijks busabonnement of toch maar een Velokaart? Enkele dagen geleden stond ik voor deze belangrijke keuze in Antwerpen, waar ik studeer en werk. Zoals bij de meeste jongeren is er een bepaald punt in het leven waarop talloze financiële voordelen verdwijnen. Het jongerentarief bij De Lijn is er daar een van. Geen probleem, dacht ik. Fietsen is niet alleen gezonder, maar ook nog eens sneller. Sinds de knip in de Leien, geraak je pas op tijd op je bestemming indien je de bussen en trams mijdt. Een fiets kan dan een geweldig en gezond alternatief zijn.

Mijn goede voornemens bleken helaas van korte duur toen ik afgelopen week verschillende artikels las over dodelijke fietsongevallen in Antwerpen. De opeenvolging van slachtoffers bezorgde Vlaanderen niet alleen de krop in de keel, maar deed ook het bewustzijn groeien over de erbarmelijke staat van ons Vlaams fietspadennetwerk.

Kwetsbare fietser

Een maand geleden verscheen er nog een studie van de FOD Mobiliteit in samenwerking met het Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid, waaruit bleek dat de fiets populairder is dan ooit. In slechts zeven jaar tijd steeg het aantal fietsers met maar liefst 50 procent. Dat er de afgelopen jaren nauwelijks iets werd gewijzigd aan de verkeersveiligheid van de fietsers, is daarom des te onbegrijpelijker. Met deze pijnlijke realiteit zou het niet ongepast zijn voor politici om met het schaamrood op de wangen door het stof te kruipen.

Het heeft geen enkele zin om te investeren in wegen en het bestrijden van files als de zwakste weggebruikers worden vergeten. Fietsers vrezen elke dag voor hun leven wanneer ze zich in het turbulente verkeer begeven. En dat gevoel is niet overdreven. Volgens het Rekenhof lag het aantal fietsongevallen nooit zo hoog als het afgelopen jaar. Zo blijkt ook dat een op de vier verkeersslachtoffers fietsers zijn. Helaas kan niemand daar iets aan veranderen tenzij er structurele oplossingen komen in het voordeel van de zwakke weggebruikers.

Ik stel me dan ook ernstige vragen bij de onveiligheid in de stad en het gevaarlijke en apathische rijgedrag van koning auto. Nederland is als fietsparadijs nog steeds het gidsland. Ze lachen zich wellicht ook een breuk wanneer ze het bestuurlijk kluwen van ons land onder ogen krijgen. De hoeveelheid entiteiten die bevoegd zijn voor de wegen en verkeersaangelegenheden nodigt niet meteen uit tot efficiënt bestuur. Daarom moeten we er niet van versteld staan dat een vrouw wier vader 21 jaar geleden omkwam in een verkeersongeval op een kruispunt, nu vaststelt dat er op datzelfde kruispunt weer een waardevol leven is heengegaan.

Hoeveel onderzoeken naar verkeers(on)veiligheid zijn er nog nodig vooraleer er drastische maatregelen worden genomen? En kan het communautaire gehakketak rond lokale, regionale en federale bevoegdheden weer in functie staan van de burger, in plaats van achterhaalde ideologische dogma’s? 

Terwijl hierover wordt nagedacht laat ik de fiets ook dit jaar links liggen en hou ik het bij de relatief veiligere optie van openbaar vervoer. De vertragingen neem ik er dan wel bij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234