Zaterdag 20/07/2019
Beeld rv

Column Marnix Peeters

‘Ondertussen staan de Marc zijn banden wel harder’, gebruiken wij vaak als stopzin

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Je hóéft niemand z’n salariswagen af te pakken, zei mijn vrouw. Je moet zeggen: als wij straks de verkiezingen winnen, gaan we de komende vijf jaar elk jaar 20 miljard euro extra in het openbaar vervoer investeren. Zodat je op korte termijn zó’n prachtig netwerk krijgt, stipt en dag en nacht en comfortabel en veilig, dat geen mens nog met zijn rare auto in de stinkende file wil gaan staan. Je moet de oplossing aanreiken, het alternatief uitwerken. Dan hoef je geen mensen te gaan afdreigen.

Wij hebben een vriend die buschauffeur is. Een tijd geleden vertelde hij ons dat hij het aan z’n rug heeft, nadat De Lijn beslist had de banden van de bussen harder op te pompen, om brandstof te besparen. Sindsdien gebruiken wij dat vaak als stopzin, als er weer eens dringend meer geld en middelen worden gevraagd, en aandacht en begrip, voor pietluttigheden: ‘Ondertussen staan de Marc zijn banden wel harder.’

‘Kersverse vaders worstelen vaak met hun gevoelens’, stond vorige week in de krant. Daar werd aandacht voor gevraagd.

Ondertussen staan de Marc zijn banden wel harder, zei ik. Recht je rug, vader. Je gevoelens zijn maar een pluisje in de wind. Hand aan de ploeg! Blik vooruit, niet omkijken, niet gaan twijfelen. Wie bang is, krijgt slaag.

Voor Vaderdag organiseren de aandachtvragers een Vaderklapdag, las mijn vrouw hardop verder. Papa’s kunnen er met hun twijfels terecht, met hun kinderen kamperen, rond een kampvuur zitten, deelnemen aan workshops, en sumo­worstelen.

Bingo, zei ik.

Ze dragen matching shirts, zei mijn vrouw. De papa’s en de zoontjes.

Kersverse papa’s Steve en Oren hier hebben samen een baby’tje gekregen, zei ik. Dankzij een Canadese draagmoeder. Kostte een flink pak duiten, maar dat is bijzaak. Om je diepste wensen in vervulling te laten gaan, mag geld geen rol spelen. Zo zit de wereld in elkaar, daarvoor hebben onze grootvaders aan de IJzer hun arm er laten afschieten.

Blij en onbezorgd had deze Canadese moeder vlak na de geboorte haar baby vaarwel gezwaaid, zei mijn vrouw, gerust dat het jongetje bij Steve en Oren een prima leven bij elkaar zou gaan timmeren. Dat lijkt me wel een gok. Dat zo’n vrouw niet plots ineenkrimpt van de pijn en zegt: ik hou ’m.

Hoe groot zou de rol van de media geweest zijn in de uitslag van de verkiezingen? zei ik. En dan heb ik het niet over foute peilingen, maar over het voortdurend richten van volgspots op dingen waar heel veel mensen van zeggen: lob je de bal nu niet over de échte knelpunten heen?

Echte knelpunten zijn saai, zei mijn vrouw.

Deze man hier schrijft dat je als vader maar achttien zomers hebt met je kroost, zei ik. Dan slaan ze hun vleugels uit. Toen hij besefte dat er al zoveel zomers voorbij waren, ging hij zijn kinderen snel heel goed vastpakken.

Mogelijk denkt zo’n kind dan toch: wat bezielt de ouwe vandaag?, zei mijn vrouw.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden