Woensdag 27/05/2020

Column

Onder de ‘vierde wereld’ spelen zich de echte drama’s af

Beeld DM

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw

Ik had op Yelo naar Der goldene Handschuh gekeken. Niet doen. Tenzij u destijds met de gerontofiel Eddy Vangelis kon lachen. De film speelt zich af in een bevolkings­laag waar de meeste mensen van denken dat ze niet bestaat en die je gemakshalve als ‘bij de beesten af’ zou kunnen omschrijven. Wij denken bij ‘vierde wereld’ aan een oud vrouwtje met een boodschappenkarretje vol rommel en aan leggings en zakken van de Aldi en goedkope rum die Acardi heet, en zes kinderen, maar daar nog ónder spelen zich de echte drama’s af.

Curieus als wij waren, gingen mijn vriend Michel en ik als prille twintigers in Antwerpen graag die onderkant besnuffelen. Angstig maar gefascineerd brachten wij hele avonden door in cafés als De Koetsier, Feyenoord en De Bierstal, waar wij aspecten van het mensdom ontdekten die wij nog niet kenden, en die dus haarfijn worden nageschilderd in Der goldene Handschuh.

Zuchtend zei ’s anderendaags na een kwartier kijken mijn vrouw, die ik had getipt, dat het leven te kort is voor dit soort miserie. Zij schakelde over naar The Beach Bum, ook een geweldige film over een heel andere soort marginaliteit.

Scène uit 'Der goldene Handschuh’.Beeld Gordon Timpen

Je moet je eens proberen voor te stellen hoe corona in de milieus van Der goldene Handschuh huishoudt, zei ik. Opgesloten zitten is draaglijk als je een kalm en overzichtelijk leven hebt, maar voor mensen met problemen moet het de hel zijn. Daar gaat het verbazend weinig over in de media – op de tv en in de kranten zie je in hoofdzaak vaders en moeders die wat moeten puzzelen en plakken maar die het eigenlijk redelijk voor elkaar hebben. 

Je verbeeldingsvermogen wordt door zo’n crisis zó al hard op de proef gesteld – je kunt en wilt je daarnaast het lot niet voorstellen van mensen met extreme verslavingen en fantasieën, geheime hobby’s en afwijkingen, de onverzadigbaren en de heimelijken – de ontelbaren wier leven zich in donkere stegen en kroegen afspeelt, die wat ritselen en ratselen, die zoveel mogelijk uit de zon blijven. En die het nu al wekenlang op hun canapé moeten uithouden. Om het nog maar niet te hebben over mensen die gewoon wat in de knoop zaten met zichzelf, die wat liepen te zoeken, die een kruispunt naderden, die wat op de tast leefden: dan kan wat we nu meemaken verpletterender zijn dan we ons kunnen inbeelden.

Voorts beleefden wij deze week, om het belangrijke niet te vergeten, een zeer moeilijke dag met Boef. Tijdens de wandeling hadden wij eerst een hermelijn ontmoet, vervolgens een reebok, en daarna – zeer uitzonderlijk – een familie wilde zwijnen, en deze rendez-vous hadden onze dappere jachthond dermate opgehitst dat hij voor geen rede meer vatbaar was. Aan het eind van de dag waren wij geradbraakt, en begon het geboefte voor de twintigste keer zijn speelgoeddoos uit te laden.

Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat de dieren buiten wat meer ruimte beginnen in te nemen, nu de mens wat minder prominent op de bühne staat te brallen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234