Zaterdag 27/02/2021

ColumnBregje Hofstede

Om mezelf maak ik me geen zorgen; ik heb inmiddels een stevige huid. Maar zij!

null Beeld Damon De Backer
Beeld Damon De Backer

Bregje Hofstede is journalist, columnist en schrijver. Vorig jaar verscheen haar derde boek Drift en Slaap vatten.

In de leesclub die ik (vóór corona) leidde op een ­literair festival in Gent, viel één man meteen op. Hij had lange rode manen, hij was de enige Hollander die naar hier was afgereisd en hij hield zijn blik ­onafgebroken op mij gericht. Bovendien viel hij het gesprek steeds binnen met vreemde vragen. “Heeft iemand jou wel eens gebroken?”, vroeg hij. “Zou het niet goed voor jou zijn om eens ­gebroken te worden?”

Even wist ik niet wat ik aan moest met deze­ ge-henna’de wolfshond. Toen dacht ik aan de vele berichten die ik in de maanden daarvoor had gekregen. Hijgerige, pornografische e-mails waren het, van een anonieme man wiens naam ik via zijn e-mailadres al snel achterhaalde. Er was één mail bij waarin hij zich mij voorstelde als jong meisje in een nachtjapon. Hij beschreef de blote voetjes van dat meisje, en ook dat hij haar wel “in het holst van haar nacht” zou willen “bezoeken”. Zijn ­pedofiele fantasie verpakte hij in pseudopoëtische taal die me misschien moest interesseren voor het geniale manuscript dat hij geschreven had en dat ik, o gunst der gunsten, zou mogen redigeren.

Toen ik de likkebaardende leesclubbezoeker vroeg naar zijn naam, bleek mijn intuïtie juist. Hij was het inderdaad. Stotterend van woede heb ik hem ­weggestuurd. Ik was gelukkig eerder boos dan bang, en heb na die avond nauwelijks nog aan hem gedacht. Eigenlijk herinnerde ik me hem pas weer toen de vraag rees of mijn kind bij naam genoemd mocht worden in een interview. Ineens vroeg ik me af of die enge man me nog steeds in de gaten houdt, en besloot ik om de naam van mijn dochtertje niet prijs te geven. Ik gun haar onvindbaarheid, en onbevangenheid in nachtjapon.

Het idee dat iemand haar iets aan zou doen maakt me op slag misselijk. Om mezelf maak ik me geen zorgen; ik heb inmiddels een stevige huid. Maar zij! Een ­ongepantserd deel van mij. Ze is het ­donsvachtje ­waarmee ze geboren werd nog niet kwijt, en ze maakt me week door zelf zo zacht te zijn.

Zo heb ik tegenwoordig méér moeite met het lezen van het nieuws. Al die mensen die dagelijks iets wordt aangedaan – die gebroken worden in de Chinese ­strafkampen, in Europese strafkampen (Moria), in schietpartijen: het raakt me nog meer dan eerst. Ik denk steeds aan alle nachten waarop die mensen teder te slapen zijn gelegd, en er iemand nog even terug kwam sluipen om zeker te zijn dat ze niet in de lakens verstrikt waren geraakt. Ik denk aan de ontelbare momenten van zorg die nodig zijn om van een zuigeling een volwassene te maken, en die allemaal in één klap kunnen worden weggevaagd.

Tsutomu Yamaguchi – een Japanse ingenieur die bekend werd omdat hij beide Amerikaanse ­atoombommen overleefde – zei ooit dat nucleaire macht enkel in handen zou mogen zijn van moeders, “zij die nog borstvoeding geven”. Hij had ook best vaders met flesjes kunnen noemen, of mensen die aangereden vogels ­verzorgen.

Een mens die dagelijks tederheid beoefent, geloofde Yamaguchi, is niet meer in staat tot het tegendeel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234