Maandag 06/02/2023
null Beeld DM
Beeld DM

Column

Nu nog een uitgehongerde grizzlybeer en het feest is compleet

Hilde Van Mieghem neemt de tijd voor een gloedvolle kijk achter de schermen van haar leven.

Hilde Van Mieghem

Sneeuw! Het is het eerste wat ik zie als ik mijn ogen open en onmiddellijk denk ik er in gedachten knus verlichte kabouterhuisjes, liefdesappels – u kent ze, van die rood gekaramelliseerde appels op een stokje – en sleeën getrokken door hertjes bij. Fantasia in D klein van Mozart weerklinkt in mijn hoofd.

Opgewonden spring ik mijn bed uit, trek sokken aan en een trui over mijn pyjama, ren naar beneden gevolgd door mijn kwispelend hondje Mr. Wilson, stap in mijn rubberlaarzen en duik vrolijk het sneeuwlandschap in.

Het is van een adembenemende schoonheid. Mr. Wilson galoppeert meteen de heuvel op, ik zak tot aan mijn enkels weg in het knerpende wit en in minder dan een minuut transformeer ik tot sneeuwpop. Naarstig fotografeer en film ik, en stuur alles door naar familie en vrienden.

Schoonheid wil gedeeld worden.

Pas als ik roodgloeiend van de kou naar binnen ga en koffiezet, maak ik me zorgen. Zullen we boven geraken met mijn autootje dat volledig bedolven onder de sneeuw een organisch geheel vormt met de witte wereld? Raken we de steile strada bianca, letterlijk nu, wel op? Het is al geen sinecure als de zon schijnt en de weg kurkdroog is. Men had me ervoor gewaarschuwd dat je hier behoorlijk ingesneeuwd kan raken en dat de ijskast maar beter gevuld is met proviand voor een paar dagen, voor het geval dat… Het is zover, het ‘voor het geval dat’-moment is aangebroken. Mijn ijskast is leeg.

Ten eerste: ik dacht niet dat het zo’n vaart zou lopen. Er was aangekondigd dat het in de loop van de dag zou gaan sneeuwen en niet onverwacht al midden in de nacht zoals nu.

Ten tweede: ik deed geen inkopen want overmorgen rijd ik naar huis voor twee weken. Tot mijn grote vreugde met mijn eigen autootje.

Op de laatste dag van het vorige jaar had ik blijkbaar last van knaldrang, want verblind door de zon ramde ik een andere auto. Ik had hem echt niet gezien. Bij een T-splitsing keek ik braaf naar links en rechts, maar wat vlak voor mij aankwam en afsloeg zag ik niet, daar zorgden uitbundige zonnestralen voor.

Het leek niet meer dan wat blikschade te zijn en na het afhandelen van alle papieren met zeer aimabele Italianen reed ieder vrolijk zijns weegs. Dat ging goed, tot ik 90 km per uur reed: een heftig, kloppend geluid.

Een vriend appt me, afgaande op de foto die ik op Facebook gepost had: ‘Er is mogelijk iets mis met de voortrein, zie ik aan de reflector van je koplamp, en dat betekent perte totale!’ De paniek sloeg nu pas echt toe. Wat is de voortrein in een auto? Het besturingssysteem, appt hij terug.

In de garage stelt men me gerust, het is niets, haha. Een losgekomen stang die bij de bumper hoort en wind vangt bij hoge snelheid maakt dat rammelende geluid. Oef!

Misschien kan ik nu al proberen of ik wel boven geraak, bedenk ik. Dikke vlokken dwarrelen naar beneden, de sneeuw ligt dubbel zo dik als een uur geleden en ik rijd me hopeloos vast. Raken we ooit nog thuis?

We stappen uit, Mr. Wilson zakt tot aan zijn kop in de sneeuw, ik tot aan mijn knieën. Nu nog een uitgehongerde grizzlybeer en het feest is compleet. In mijn hoofd hoor ik Beethoven.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234