Vrijdag 15/11/2019
Julie Cafmeyer voor online. Beeld rv

Column

Nu is het feest. Dus vergeet ik mijn kleine zusje te zeggen: voor je het weet begin je van de drank te houden

Julie Cafmeyer is columniste.

We zijn op een etentje en mijn zestienjarige zusje drinkt haar eerste glas champagne. Het is waarschijnlijk niet haar eerste glas ooit. De kans is groot dat ze al een Bacardi Breezer of een Pisang Orange in één of andere feestkelder achteroversloeg. Maar nu drinkt ze haar eerste glas champagne in familiale kring.

Ik denk dat het al rond haar veertiende begon. Dat we vroegen: ‘Wil je eens proeven van een beetje wijn? Een nipje prosecco? Een shotje tequila?’ Drinken wordt bij ons voorgesteld als iets gezelligs, iets feestelijks. Drinken wordt voorgesteld als een punt op de tijdlijn waar we naar uitkijken. Later als je groot bent, mag je gezellig met ons mee zuipen.

Ik kijk naar haar. Ze zit op een barkruk en nipt nog eens van haar glas. De sfeer zit nog altijd goed. Ons kleine meisje hoort nu bij de volwassenen. Straks zullen we al zwalpend nog wat bijschenken. Omdat het zo gezellig is! En zo drinkt ze langzaam haar eerste glas champagne leeg. Ik weet niet of het haar smaakt. Ze drinkt het omdat het zo hoort. Omdat ze nu op een leeftijd is gekomen dat ze mag drinken. Verder denken we er niet over na.

We vertellen er haar niet bij dat je verschrikkelijke katers van alcohol kunt krijgen. Dat je er snel aan went, aan de bedwelming. Dat je er soms in wilt blijven, die heerlijke roes, die ons – voor even – alles doet vergeten. Dat je soms zo dronken wilt worden dat je duizelt en even vergeet wie je werkelijk bent. We vertellen haar niet dat je je dood kunt schamen over je acties die je onder invloed onderneemt. Dat je je evenwicht kunt verliezen door alcohol, dat je hard kunt vallen. Dat je soms je lichaam aan iemand geeft en daar later spijt van hebt omdat je zo verschrikkelijk dronken was.

Begrijp me niet verkeerd. Ik hou van drinken. Ik word euforisch bij de gedachte aan een Campari orange. Ik geniet intens van een margarita. Ik drink op dit moment trouwens champagne. En straks zal ik nog een glas nemen. Dan zal ik klinken met mijn kleine zusje. Ik zal dansen met mijn geliefde. Ik zal knuffelen met mijn ouders en zeggen dat ik van ze hou omdat het makkelijker is om ‘ik hou van je’ te zeggen in dronken toestand. En dan zal ik nog eentje achteroverslaan. Ik zal drinken tot ik mezelf weer eventjes kan vergeten, om de volgende dag als een uitgedroogd schepsel met een gigantische kater te ontwaken.

Maar laten we daar nog niet aan denken. Nu is het feest. Dus vergeet ik mijn kleine zusje te zeggen: wees maar voorzichtig, klein meisje. Voor je het weet begin je van de drank te houden. Voor je het weet wordt het moeilijk om drie dagen in de week niet te drinken. De drank is een foute minnaar waar je van af wil. Ik zou het haar wel willen zeggen, maar verkies de verdovende roes die me straks zachtjes in slaap zal wiegen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234