Vrijdag 06/12/2019
Julie Cafmeyer. Beeld rv

Column Julie Cafmeyer

‘Nu blijkt dat de sint niet bestaat en jullie voor de cadeaus moeten zorgen, zal het dit jaar niet veel voorstellen, zeker?’

Julie Cafmeyer is columniste.

Ik ontdek dat Sinterklaas niet bestaat in de periode dat mijn ouders aan het scheiden waren. Ik ben negen jaar en zit in de auto met mijn beste vriendin en haar vader, die me thuisbrengt van de pianoles. Ze hebben het over Sinterklaas en dat die uiteraard niet bestaat. Ik ben stil. “Julie, jij wist dat toch al hé?” Ik probeer me sterk te houden. “Ja, ja. Natuurlijk wist ik dat”, zeg ik met een krampachtig glimlachje. “Dat weet iedereen toch?”

Ik stap uit de auto en ga binnen in het huis waar we nog enkele dagen zullen wonen alvorens de definitieve scheiding wordt ingezet. Ik hoor mijn ouders weer ruziën over geld. De echtscheiding zou veel geld kosten en ik had al enkele keren gehoord dat – aangezien het kapitaal nu in twee zou worden gedeeld – we het voorzichtiger aan moesten doen.

Ik houd de ruzie niet meer uit, loop naar mijn ouders en tier: “Nu blijkt dat de sint niet bestaat en dat jullie voor de cadeaus moeten zorgen, zal het dit jaar niet veel voorstellen zeker?”

Op dat moment is mijn broer rustig aan het spelen met zijn legoblokken. Hij staat op, loopt naar de keuken en vraagt diep geraakt: “Bestaat de sint niet?” Ik schaam me dat ik hem op deze manier moest confronteren met de waarheid. Ik vrees dat ik hem lichtjes heb getraumatiseerd. Ik moet mijn emoties beter leren controleren.

Mijn kleine zusje is slimmer. Zij heeft natuurlijk ook alles gehoord, maar besluit op haar vijfde levensjaar dat ze nog veel te jong is om niet meer te geloven in de sint. Als iemand voor je ogen een leugen doorprikt, kan je ook gewoon doen alsof je het niet ziet. Je kan bewust kiezen voor de fantasie. Je kan de waarheid verdringen en verdergaan in de verbeelding. Ze zou vanaf die dag mijn ouders nog 5 jaar wijsmaken dat ze een diep geloof en onvoorwaardelijk vertrouwen koesterde in de sint. Haar doorzettingsvermogen in het vasthouden van een fantasie werd beloond door cadeaus die elk jaar groter en indrukwekkender werden.

Die nacht filosofeer ik in mijn bed over alles wat al dan niet waar is. Ik maak eerst komaf met de paasklokken. Het is heel helder dat in een wereld waar geen sint bestaat, klokken ook geen chocolade eieren kunnen produceren. Ik besluit dit inzicht niet te delen met mijn broer. Eén desillusie per dag lijkt me voldoende.

Ik hoor mijn zusje lichtjes snurken. Ik benijd haar. Ze is nog te klein om het concept ‘echtscheiding’ te begrijpen. Tijdens de ruzies van mijn ouders draagt ze prinsessenkleren en is ze in de weer met reclamefolders. Ze knipt de prentjes uit van de cadeaus waar ze hevig naar verlangt.

Binnen enkele dagen zal haar bedje in een nieuwe kamer staan, in een nieuw huis, in een nieuwe stad, maar dat houdt haar niet wakker. Zij droomt voort.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234