Zondag 28/02/2021
Mohamed Ouaamari. Beeld DM
Mohamed Ouaamari.Beeld DM

ColumnMohamed Ouaamari

Nooit eerder zag ik zo’n lange rij voor de voedselbedeling

Mohamed Ouaamari is auteur van Groetjes uit Vlaanderen. Zijn column verschijnt tweewekelijks bij De Morgen.

Er stond een lange rij voor een van de zijingangen van de kerk in onze straat, afgelopen week. Mannen en vrouwen, sommigen met kinderen, stonden netjes op hun beurt te wachten met boodschappentrolleys en stevige supermarktdraagtassen in hun hand. Een man met een geruite pet op zijn hoofd en mondmasker onder zijn kin lurkte weldadig en met veel genot aan een sigaret. Enkele minuten later, om tien uur, opende de parochie haar deuren voor de twee wekelijkse voedselbedeling voor mensen in moeilijkheden. Volgens mij is die rij nog nooit zo lang geweest.

Deze wachtrij is mij niet onbekend. Ik heb vroeger zelf nog in deze rij gestaan. Toen ik nog aan de rok van mijn moeder hing. Ik weet nog hoe we ontvangen werden door een oudere dame in een stoffige en muffe ruimte met zware, ongemakkelijke massief houten meubelen. Aan de muur hing een gekruisigde Christus. Hij keek op ons neer terwijl onze boodschappentrolley gevuld werd met dozen suikerklontjes, flessen zonnebloemolie, zakken rijst en plastic melkflessen. Er werd ondertussen een praatje gemaakt. Naast een voedselpakket kreeg mijn moeder ook een pak bemoedigende woorden en advies mee. De vrouw was vriendelijk en stopte mij daarbovenop nog een Werther’s Original-snoepje toe. Wel jammer dat ik het niet lustte, net als de melk die we kregen, waarin altijd een velletje dreef. Maar we waren dankbaar. We moesten wel.

Wij woonden toen nog aan de overkant van de kerk, in een van de gezellige sociale woonwijken in Antwerpen, het Kiel, samen met nog meer lotgenoten in moeilijkheden. Wanneer je de drukke baan oversteekt, kom je in de chiquere tentoonstellingswijk, waar ik vandaag woon. Vlak naast de drukke baan die als een grens is tussen twee werelden. Hier wonen vooral mensen die geen uitgebreide berekeningen moeten maken voor ze boodschappen doen. Het is een ander universum waarin mensen geen flauw benul hebben van wat er zich afspeelt in de grote blokkentorens aan de andere kant van de baan. Zelfs ik die zowel fysiek als symbolisch op de grens tussen deze twee werelden leef, durf wel eens af te drijven van de realiteit waarin niet iedereen van dezelfde bescheiden luxe geniet als ik.

Deze eeuwigdurende pandemie heeft de geprivilegieerde middenklasse wakker geschud. Terwijl wij allemaal binnen zitten, steekt de maatschappelijke ellende steeds meer de baan over. Plots werd het zeer tastbaar wat het betekent om in onzekerheid te leven. Hoe je zomaar van de ene op de andere dag geen werk meer hebt. Hoe moeilijk het is om plots rond te moeten komen als je door technische werkloosheid maar 70 procent van je loon uitgekeerd krijgt. Hoe minderjarigen slachtoffer worden van overdreven machtsvertoon van de politie. Allemaal dagelijkse kost als je voor corona aan de verkeerde kant van de baan woonde.

Deze crisis heb ik te vaak gedacht ‘welcome to our world’. En die wereld zal niet zomaar verdwijnen als dit vervloekte coronavirus de kop wordt ingedrukt. Wanneer iedereen weer aan de slag mag en alle sectoren hun deuren openen, zullen de rijen aan de kerk en alle andere voedselbanken blijven staan.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234