Vrijdag 30/07/2021
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnHilde Van Mieghem

Niets zo ontradend voor intimiteit dan anderhalve meter afstand, mondmaskers en de geur van ontsmetting

Hilde Van Mieghem neemt de tijd voor een gloedvolle kijk achter de schermen van haar leven.

Tegenover me aan het tafeltje zit mijn allerbeste vriendin. Ze is ook mijn elf jaar jongere zus en soulmate. Wij zwoeren elkaar eeuwige trouw. Wij sloten een heilig verbond.

Verwilderd stond ze voor mijn deur, nu 38 jaar geleden. Zestien was ze en overstuur vroeg ze me of het waar was, of ik duivels was, of ik haar zou verraden, bedriegen en beliegen?

Dat was haar verteld door onze ­ouders, die razend waren omdat ik het huwelijk met de vader van mijn kinderen verbroken had. Het werd haar verboden me nog op te zoeken.

Mijn ouders waren de toen gangbare mening toegedaan dat je als vrouw, wat er ook gebeurde, bij je man bleef.

Geen grotere schande dan een gescheiden vrouw. Ik herinner me de telefoons nog van mijn moeder waarin ze me onomwonden zei pal achter mijn ex te staan. Mijn kinderen waren toen de enige in hun klas met gescheiden ouders. Ik moest mijn verwarde zusje bezweren dat mijn liefde voor haar puur, zuiver en onvoorwaardelijk was en dat altijd zou blijven. Vol twijfel keek ze me aan.

Als bewijs van onze eeuwige trouw, van onze onverbreekbare liefde en eerlijkheid sneed ik met een scherp zakmes in mijn hand, zij in het hare en vermengden we ons bloed met elkaar. Van die dag af zijn we getrouwd in geestes­goederen – we think like one, betekent dat. Niet lang daarna kwam ze bij mij in huis wonen.

Er waren zoals in de beste huwelijken ook wel eens mindere tijden. Het ­onvermijdelijke, eenmaal ze sterk en groot genoeg was, gebeurde: ze maakte zich los van onder mijn vleugels en vloog het nest uit. Het ging gepaard met heftige angsten, zowel bij haar als bij mij. Ik had het moeilijker om de moederrol te lossen dan zij die nieuwsgierig en vol overgave aan haar leven en carrière begon.

Er is niets dat we niet van elkaar weten, niets dat we elkaar verzwijgen. We veroordelen elkaar nooit. Er is maar één ding van wezenlijk belang, de onvoorwaardelijke liefde die ik al sinds de dag dat ze geboren is voor haar voel en zij voor mij.

We hadden elkaar zoveel te vertellen na al die tijd dat ik in Italië was en vroegen ons af hoe het kwam dat we elkaar ook in de maanden dat ik wel thuis was, steeds minder opzochten.

Niets zo ontradend voor intimiteit dan anderhalve meter afstand, mondmaskers en de geur van ontsmetting. Zij koos noodgedwongen een knuffelcontact met kind dat tegelijkertijd het beste vriendje is van haar zoon.

En nu gingen we samen uit eten, na meer dan een jaar. Het was bijna onwerkelijk. We wisten niet zo goed wat te doen, mochten we elkaar nu knuffelen of niet? Zij is gevaccineerd, ik nog niet. Niet dus, dachten we. Geen probleem, we zijn het wel gewend na vijftien maanden corona. We ­knuffelden en zoenden elkaar met onze ogen, onze woorden voerden een paringsdans uit en lachend zetten we de puntjes op elkaars i.

Ik keek in haar grote blauwe ogen, en zag nog steeds het meisje van 16 schuilgaan in de vrouw van 52.

Zoals we zo vaak doen, keken we ­elkaar aan, zuchtten verzaligd, ­glimlachten elkaar vol liefde toe en zeiden tegelijk: “Wat een geluk dat we mekaar hebben”.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234