Maandag 21/10/2019
Hugo Camps. Beeld rv

Column

Niet dat Crombez nog enig gezag heeft, maar er moet één paljas zijn die de indruk wekt dat de partij nog bestaat

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps op donderdag.

Vroeger zouden ze elkaar de kop hebben ingeslagen om voorzitter van de partij te kunnen worden. Vandaag is er anderhalve kandidaat met als enige verdienste foerier van gehuchtenamusement, zakdoekwerpen. Over het charter van Quaregnon hoor je niemand. Een kleine briefwisseling met nieuwlichter Picketty kost ook te veel moeite. Het ontbreekt sp.a aan elke hang naar inhoud. En dus overweegt Mohamed Ridouani geen seconde om zich kandidaat te stellen. Kamerlid Yasmine Kherbache heeft ook al afgehaakt.

Van de zittende partijbaronnen blijft alleen nog John Crombez over, met goesting. Niet dat hij nog enig gezag heeft, maar er moet één paljas zijn die de indruk wekt dat de partij nog bestaat. En dat socialisten zich nog steeds volbloed onderscheiden als contrapunt van Vlaams Belang. Hoelang nog kan niemand zeggen – bij de sp.a vind je vooral ideologisch afval.

Klaproos

Van de staatsdragende partij van Achille en Frank Van Acker, van Willy Claes en Karel Van Miert, van de crooners Tobback jr. en sr. blijft alleen nog een klaproos in braakland over. Er groeit geen spriet gras meer bij de sociaaldemocratie. Vernieuwing is een kopie van oude geschriften, engagement is zo levenloos als de stoppels van een geschoren maïsveld, Niemand wil nog aan een partij staan te trekken die zichzelf heeft veroordeeld tot balkonscènes op de openbare tribune van Kamer en Senaat. Waar af en toe een kinderfeestje wordt gehouden voor de maidenspeech van papa. Alweer amusement. De wraak van de dynastie-Tobback om een paar verloren gegane postjes heeft het hele apparaat ontregeld. Alles wordt herleid tot de dynamiek van de afgunst.

Dat nu ook Ridouani en Kherbache bedanken voor de eer van het voorzitterschap is de laatste omgevallen strohalm voor John Crombez. Hij heeft nu alleen zichzelf nog in de aanbieding en dat is eerder geen succes geworden, leren de laatste verkiezingen. Het disaster van deze schaarste heeft zich ongenadig voltrokken.

Vroeger zochten sociaaldemocraten hun toevlucht tot andere partijen als het cenakel bij de eigen sp.a volzet was. Vandaag is dat cenakel akelig leeg met nog één schimmige conciërge: John Crombez. Vande Lanotte, zegt u? Die man is toch geen socialist meer. Hij heeft de partij verlaten voor de laatste verkiezingen. Een fuite en avant, werd toen gezegd. In ieder geval beoefent hij een technocratische stijl waarbij nog weinig partijpolitieke standpunten op de weegschaal liggen. Johan is losgezongen van de krabbenmand die partijpolitiek is. Hij spreekt nu als een soort regent van het koninkrijk.

Chagrijn

Dat Yasmine Kherbache afziet van een kandidatuur voor het leiderschap is een tragisch misverstand. Zij kan nog ten volle beroep doen op haar collectieve geheugen, is links zonder plooirokje, heeft een instinct voor onafhankelijkheid. Mevrouw Kherbache kent de Wetstraat en haar acolieten. Zij heeft de moed van haar overtuiging, maar maakt er ook weer geen slachtpartij van. Haar progressief socialisme is niet omzoomd met prikkeldraad.

Waar is nog de leider die oprechtheid en verzoening in portefeuille heeft? Weinige socialisten zijn in staat uit het beton van de zuilen te breken. Kherbache heeft bewezen dat ze daar haar hand niet voor omdraait.

 Ik geef het socialisme in Vlaanderen niet op. Op voorwaarde dat er nu eens geen chagrijn met een paar dure woorden tot partijleider wordt gekozen. John Crombez moet eerst maar eens leren lachen, dan zien we verder wel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234