Maandag 26/07/2021
Julie Cafmeyer Beeld DM
Julie CafmeyerBeeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Niemand had gedacht dat de liefde voor een koe zo groot kon zijn

Julie Cafmeyer is theatermaker en columnist.

In de krant van 2 juni las ik een boeiende lezersbrief met de titel: ‘De mens vreet miljarden koeien. Is het dan zo moeilijk er af en toe eentje te delen met een wolf?’ De man uit Antwerpen, Kees Meerman, schrijft over de koe die werd opgegeten door een wolf in Limburg. Zijn brief is niet alleen een betoog voor de wildheid van de wolf, maar ook een hommage aan een koe. Een koe die een – op het eerste gezicht – banale dood stierf.

Hij schrijft: ‘Persoonlijk zou ik dat een mooie dood vinden, op een zonnige dag in de wei, aangevallen en opgegeten door de meest trotse viervoeter van België.’ Alles liever dan de vernederingen van de slachterij. ‘Dit is een rock-’n-rolldood en als koe zou ik ervoor tekenen.’

Ik laat me inspireren door Kees Meerman en ga verder met de hommage aan deze koe. In volle concentratie maak ik contact met haar ziel.

Daar stond ze dus, te grazen in haar wei. Ze was zich totaal niet bewust van haar mogelijke levenseindes. Ze was nog niet vetgemest, nog geen barcode in haar oor geperforeerd. Geen stresshormoon in haar lichaam. Ze was, wat ze was, een koe. Ze zou niet afgevoerd worden naar een abattoir. Geen stokslagen, geen angstige blikken van haar soortgenoten, geen gebrul.

Nee, op dat moment werd ze al voorzichtig in de gaten gehouden door een wolf. Misschien voelde ze zijn blik in haar buurt, genoot ze van haar laatste minuten als zorgeloze koe.

Ondertussen bereidde de wolf zijn aanval voor, wachtte op het juiste moment om oog in oog met haar te staan. Het was misschien de interessantste ontmoeting uit haar leven. De energie van zijn oncontroleerbare wildheid.

De koe voelde zijn honger, zijn niet te temmen zin in haar. Dit alles deed haar lust voor het leven opdrijven. Ze probeerde nog te vluchten, maar iets in haar wist dat ze het niet zou halen. Niet veel later gaf ze zich over. Enkele strontvliegjes nestelden zich in haar vacht.

De boer die haar vond was in shock door het kadaver. Er stroomden enkele tranen van zijn wangen. Nooit had de koe durven dromen dat iemand zo lang zou stilstaan bij haar. Zelfs het nieuws haalde ze. Verschillende lezers, journalisten en schrijvers verplaatsten zich in de kern van haar wezen.

Mensen namen het voor haar op. Er waren er zelfs die op het idee kwamen om haar te beschermen met wolfwerende omheiningen, wildcamera’s en fotovallen. Ze was de nieuwste technieken waard. Niemand had gedacht dat de liefde voor een koe zo groot kon zijn.

Nee, ze lag niet in een schap in de supermarkt met een sticker van 35 procent korting omdat ze bijna vervallen was. Ze lag in de darmen van een wilde wolf. Haar laatste vleselijke resten schudden in zijn buik terwijl de wolf een vreugdesprongetje deed in het bos.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234