Donderdag 29/10/2020

OpinieHilde Sabbe

Nee, wij Brusselaars zijn geen zootje ongeregeld

Hilde Sabbe.Beeld Tim Dirven

 Hilde Sabbe is Brussels Parlementslid namens one.brussels.

Brusselse cafés, bars en theehuizen blijven dan toch voor een maand dicht, heeft de Gewestelijke Veiligheidsraad beslist. Maar daarmee is de kous niet af. Te laat, te weinig: de beschuldigende vingers zijn niet te tellen. Een boeltje is het in onze hoofdstad, want daar gaat altijd alles mis. Zelfs de term hellhole maakt een comeback: Brussel-bashing is weer helemaal in.

We moeten niet flauw doen: de cijfers zijn niet goed, Corona houdt lelijk huis in Brussel. Dat hoeft ons ook niet echt te verbazen. Brussel is dichtbevolkt en divers, de enige wereldstad die ons landje rijk is: overal ter wereld het ideale decor voor een virusuitbraak. Het grote probleem is niet de diversiteit, zoals sommigen nu al te gretig laten uitschijnen, maar de levensomstandigheden van de mensen: dicht op elkaar, met een gebrek aan kwaliteitsvolle woningen. Probeer maar eens afstand te bewaren als je met zijn tienen in drie kamertjes hokt, zoals hier geen uitzondering is.

Framing

Bijzonder ergerlijk vind ik de framing dat Brussel met zijn diverse bevolking nonchalanter zou omspringen met de coronaregels dan, laat ik maar zeggen, de mensen boven de taalgrens. Net als overal ter wereld zijn er in Brussel burgers die de maatregelen zeer strikt naleven, minder strikt of er gewoon met de pet naar gooien. Etniciteit speelt hier geen rol, leeftijd en gebrek aan motivatie waarschijnlijk des te meer. Het enige wat de feestvierders op het Flageyplein gemeen hadden, was hun leeftijd: ze waren allemaal jong. Jong in een tijd die nauwelijks spontaniteit of intimiteit verdraagt.

Het is overigens klinkklare, gevaarlijke onzin – want zeer stigmatiserend – om te beweren dat de info over het virus Nederlands onkundige groepen niet bereikt. “Onze patiënten spreken vaak geen Nederlands of Frans”, waarschuwt de CEO van een Brussels Ziekenhuis. En dan? Betekent dat dan dat ze onwetend zijn over de ravage die het virus aanricht? Ik denk het niet. Als je hier in Brussel ook maar enkele minuten naar bijvoorbeeld een Marokkaanse zender kijkt, stuit je onveranderlijk op een fragment waarin heel uitvoerig wordt uitgelegd waar in Marrakech en Essaouira je een mondmasker moet dragen. Je hoeft echt geen trouwe journaalkijker zijn om te weten wat er aan de hand is.

Brusselse cafés moeten voor een maand sluiten om besmettingsgevaar van Covid-19 in te dijken.Beeld Tim Dirven

Blijven er groepen achter die slecht geïnformeerd zijn? Absoluut. Gisterenmorgen nog sprak ik met een beschonken man op een bankje die mij toevertrouwde dat corona één grote hoax was waarmee de overheid iedereen probeert te traceren. De waarheid is dat er in Brussel proportioneel redelijk veel van deze mensen rondlopen.

Heeft Brussel voldoende gedaan om de tweede golf voor te bereiden? Daar lijkt het niet erg op: het sluiten van de testcentra in juli was geen slimme zet. Even ergerlijk was het ontbreken van een sterke, eenduidige communicatie. De waarheid is natuurlijk dat Brussel geen eenduidige stad is. Voor men hier een beslissing kan nemen, moet er worden samen gezeten met maar liefst 19 burgemeesters, vertegenwoordigers van het gewest en de federale regering: dat staat daadkracht en snelle besluitvorming enigszins in de weg. Als de huidige crisis één zaak aantoont, is het niet de laksheid van zijn bevolking, noch de onkunde van zijn bestuurders, maar de dringende noodzaak aan vereenvoudiging van de structuren.

Conflictmodellen

Want jazeker, er vallen voor Brussel lessen te leren uit de huidige crisis. Corona heeft het belang van kwalitatieve huisvesting, voldoende open ruimte en ontspanningsinfrastructuur voor iedereen zeer overtuigend aangetoond. Daar is geld voor nodig. Als Vlaanderen toch zo bezorgd is om Brussel, heb ik wel een ideetje. Zoals Tom Lanoye schrijft: “Eén op de tien Vlaamse gezinnen verdient zijn kost in Brussel; maar betaalt daarop belastingen in eigen gewest.” Misschien moeten we daar eens verandering in brengen? Dat lijkt mij stukken zinvoller dan het huidige zwartepieten, of de poging om de huidige problemen in oude conflictmodellen met taal en etniciteit als parameters te kaderen.

Hou op met ons weg te zetten als een zootje ongeregeld. Wij, Brusselaars, gaan ondertussen door met werken, winkelen, leven. Wij missen onze cafés, vaak een tweede huiskamer, een toevluchtsoord of gewoon een fijne plek om vrienden te ontmoeten. Wij dragen ons masker en proppen ons in overvolle metrostellen, hopend op betere tijden – en minder stigmatisering.

Beeld Tim Dirven
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234