Zaterdag 23/10/2021
Bloemen en een knuffel op de plek in Schaarbeek waar vorig weekend het lijkje van Ibrahim, slachtoffer van een gezinsdrama, werd aangetroffen. Beeld Jan Aelberts
Bloemen en een knuffel op de plek in Schaarbeek waar vorig weekend het lijkje van Ibrahim, slachtoffer van een gezinsdrama, werd aangetroffen.Beeld Jan Aelberts

Column

Natuurlijk kan een pilletje helpen, maar gun uzelf de hulp die u verdient

Griet Op de Beeck is schrijfster en columniste voor De Morgen.

Het blijft in de kop spoken, hoe dat jongetje zich moet hebben gevoeld. Ibrahim, zoon van een vader die naar Syrië vertrok, en van een moeder die daarna de pedalen verloor.

Acht jaar nog maar, en hij is er al niet meer.

Stel het je voor. Als kind voelen hoe je mama haar handen rond je keel legt en knijpt. De radeloze paniek, de pijn die zij jou zomaar aandoet, de vrouw op wie je rekent om de veiligheid, liefde, aandacht en waardering te krijgen die je nodig hebt. De enige die nog overblijft nadat je vader je eerder al in de steek gelaten heeft. En ook al ging het al een tijd niet goed (dat beweren getuigen toch), jij bent van haar blijven houden, want dat is wat kinderen doen. Wat een gruwelijke manier om te sterven.

En wat te denken van zijn oudere broer, die volgens de verslaggeving getuige was van hoe zijn moeder Ibrahim wurgde en de keel oversneed. Hoe moet zo'n jongen nu verder? Hoe kan hij ooit nog geloven in zichzelf en in wat hij waard is, ooit nog in staat zijn om vertrouwen te hebben in mensen, in dit leven dat iets te bieden heeft, in het goede? Volgens mij is zoiets zelfs mogelijk, maar niet zomaar, natuurlijk. Ik kan alleen maar hopen dat hij de meest excellente hulp krijgt die er bestaat.

Griet Op de Beeck. Beeld Jonas Lampens
Griet Op de Beeck.Beeld Jonas Lampens

Er wordt vaak gesproken over de onvoorwaardelijke liefde van ouders voor een kind, maar er bestaat maar één soort onvoorwaardelijke liefde, en dat is die van een kind voor zijn ouders. Een kind dat niet krijgt wat het vanzelfsprekend verdient, zegt niet: "Ik heb een slechte moeder en een slechte vader", het legt hoogstens de schuld bij zichzelf, en zal heel lang blijven proberen om de situatie beter te maken. Dat besef maakt het allemaal nog verschrikkelijker. Dat een omgeving in dit geval meteen met kwade vingers begint te wijzen naar politieagenten die onverrichter zake weer vertrokken na een melding van een buurman, en naar een huisarts die diezelfde dag gealarmeerd werd, maar pas na het weekend eens een kijkje zou gaan nemen, dat kan ik menselijkerwijs begrijpen. Maar wie de details van de zaak niet kent, mag zich daar niet over uitspreken.

Wat mij treft, is dat de moeder blijkbaar al een hele tijd anti-depressiva nam zonder therapie te volgen. Deze mevrouw is lang niet de enige die louter met chemie probeert er weer bovenop te geraken. En dát is wel iets waarbij je in zijn algemeenheid grote vraagtekens kunt plaatsen. Natuurlijk kunnen medicijnen een nuttig hulpmiddel zijn voor wie het lastig heeft, maar wie zichzelf echt wil redden, of beter maken, moet volgens mij toch meer doen dan symptoombestrijding. En de kans krijgen om meer te doen ook, natuurlijk.

Ik ben iemand die gelooft dat de overgrote meerderheid van de mensen - bij patiënten met ernstige psychische stoornissen als schizofrenie ligt dat natuurlijk anders - in staat is om zelfs de heftigste trauma's te overwinnen. Maar ze moeten willen en durven, en eventueel de juiste hulp krijgen. De kunst is niet om oppervlakkig voor de hand liggende redenen op te sommen, maar om te zoeken naar de diepe bron van de moeilijkheden. En daarvoor moet je naar jezelf kijken, naar je verleden, naar die blinde vlek die we allemaal hebben, wat vaak de hulp van een professional vereist.

Wie dat niet doet, kan nooit echt datgene vastpakken wat in de weg zit, om het dan te veranderen en de dingen positief te doen evolueren. En natuurlijk begrijp ik dat dat eng is. Natuurlijk begrijp ik het verlangen naar een pilletje dat alles beter kan maken. Maar wie niet wezenlijk ingrijpt, kan soms verder heen raken dan hij of zij zich ooit had kunnen voorstellen, dat is weer maar eens bewezen. En ook voor wie niet zo ver zou afdrijven, betekent het een enorme winst. Dus, heb de moed om te doen wat u echt vooruit helpt, en gun uzelf de hulp die u verdient. Of probeer die hulp mee te zoeken voor wie de weg ernaartoe niet zomaar vindt. Doe het voor uzelf of voor hem of haar, en ook voor de Ibrahims van deze wereld die de luxe van het willen niet eens hebben gekend, en die nooit beloond zullen worden voor al hun moed.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234