Zondag 17/01/2021
Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Nadenken is een gevaarlijke bezigheid. Het is beter als je gewoon volgt

Julie Cafmeyer is columnist. 

“Ik vind dat we in een virusobsessie zijn beland, wat denk jij?”

Zo spreek ik mijn vrienden en kennissen aan die ik tijdens wandelingen op straat tegenkom. Ik daag hen uit, ik wil te weten komen hoe ze over deze toestand denken.

Er zijn twee soorten reacties. Bij de eerste bekijken mensen me met een bange blik. Ik zie hen denken: ze is toch geen complotdenker? Hoe moet ik eigenlijk met mensen omgaan die door de zotheid worden getroffen? Staan hier al tips en tricks over in de krant?

Meestal kalmeren ze en beginnen ze me te sussen. Ze zeggen dingen als: “Het is zoals het is. We moeten erdoor. Je moet daar niet te hard over nadenken.”

Wij worden als bevolking niet meer gestimuleerd om na te denken. Nadenken is een gevaarlijke bezigheid. Het is beter als je gewoon volgt. Wie kritisch is over de aanpak van het virus is niet solidair of een egoïst.

Gelukkig krijg ik ook andere reacties. Mensen die me zeggen: “Ja, je hebt gelijk.” Ze geven aan dat ze kritische stemmen missen. Ze vinden het frustrerend dat je tegenwoordig opzij wordt gezet als een gevaarlijke aanhanger van een duistere complottheorie omdat je vragen stelt rondom het beleid.

Kritische stemmen stellen het virus niet in vraag, maar het beleid. De angstcultuur. De manier waarop wij met crisissen omgaan. Dat is het probleem: de toon is gezet. Het rampenscenario is geschreven. Als hier ooit een gevaarlijke mug komt aanwaaien, kan je er vanop aan dat wij verplicht zullen worden om dag in dag uit op maat gemaakte muggennetten te dragen. Bij een te zware hittegolf zullen we niet meer naar buiten mogen. De zee, de bossen, de bergen zullen een vage herinnering worden. We zullen worden opgesloten in geïsoleerde ruimtes met airconditioning. Met een beetje geluk zal er een landschap op de muur geschilderd staan. Als er ooit een virus komt dat veel dodelijker is dan Covid-19, zullen we in ondergrondse units worden geplaatst. Alles om de veiligheid te garanderen. Het leven dat we ten koste van die bescherming leiden, wordt niet in vraag gesteld. De dood trouwens ook niet. Hoe we sterven schijnt niet zo belangrijk te zijn.

Ik dacht dat de definitie van een democratie was: samen nadenken over hoe te leven, hoe te sterven. Hoe met crisissen om te gaan?

Als blijkt dat het vaccin toch niet doeltreffend is, of ernstige bijwerkingen heeft, hoelang zullen we de maatregelen dan nog volgen? En waarom moeten wij blindelings op het vaccin vertrouwen? Wie de kritische documentaire rondom big pharma op vrt.nu ziet, kan toch niet anders dan vaststellen dat de farmacie niet begaan is met onze gezondheid, ons welzijn, maar met extreme winst op de kap van overheidsgeld? Of mag ik daar ook niet over nadenken?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234