Donderdag 29/07/2021
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnAya Sabi

Na het schrijven van deze column ga ik berichten krijgen. Ze zullen me zeggen dat ik terug moet gaan naar mijn eigen land

Aya Sabi is auteur van Verkruimeld land.

‘Woke’ zijn is het nieuwe politieke correct zijn. Zo noemen we de mensen die weigeren de slingers op te hangen en als de slingers al hangen, zijn het zij die alles naar beneden trekken. “Het feest is afgelopen, want er zijn ook mensen die geen feest kunnen vieren. Daar moeten we rekening mee houden en dus met zijn allen doodongelukkig zijn.”

Als je seksisme, homofobie, racisme of transfobie aankaart en duidt op de al dan niet subtiele uitingen van al deze vormen van onderdrukking in onze cultuur, dan heb je niet gewoon een mening, maar dan ben je ‘woke’. Vooral als je zelf iemand bent uit deze achtergestelde minderheidsgroepen, dan is je mening nooit zomaar een mening. Het draagt altijd een lading, een loodzware symboliek met zich mee.

Volgens radiopresentatrice Anke Buckinx zijn deze mensen de zeurpieten van de samenleving, zij die ervoor zorgen dat we niet meer kunnen lachen. De aanleiding voor haar column was het feit dat haar lievelingsserie Friends beschuldigd werd van homofobe, seksistische en racistische passages. Oh, héérlijk moet het zijn om genoeg ruimte in de krant te krijgen en deze dan op te kunnen vullen met hét onderwerp waar Buckinx dan wel barricadespringster voor wil worden: een serie.

Niet ‘woke’ hoeven te zijn is een privilege. Ik zou me ook geen zak van de wereldproblematiek willen aantrekken, hemels. Maar ik word wel bijna dagelijks geconfronteerd met de horden op mijn pad. Ik kan ook urenlang voor de badkamerspiegel staan playbacken en me optutten, maar dat zal niets veranderen aan het feit dat ik véél langer zal moeten zoeken naar een plek om te wonen, een plek om te studeren, een plek om te werken. Sla er de wetenschappelijke onderzoeken maar op na. Dit gaat over hoe verschillend mijn leven is van dat van jou.

Na het schrijven van deze column ga ik berichten krijgen. Ze zullen me zeggen dat ik terug moet gaan naar mijn eigen land als het hier zo zwaar is. Dat is het verschil tussen jou en mij, Anke, jij krijgt plek om onderwerpen aan te kaarten, maar je besluit te schrijven over het feit dat anderen niet grappig vinden wat jij wel grappig vindt. Al is het ongepast. Al raakt het aan wie zij wezenlijk zijn. Al herinnert het hen aan hun eigen moeilijkheden in het leven. Altijd blijven lachen.

Het advies dat vrouwen ook altijd kregen. Zij moeten ook altijd lachen. Als vrouwen pakweg 150 jaar geleden jouw advies hadden gevolgd, had jij 150 jaar later nooit dit stuk kunnen schrijven in de krant. Dan zou je niet weten wat geprivilegieerd zijn betekent en dan zou je niet eens gestemd mogen hebben bij de laatste verkiezingen. Maar gelukkig zou je dan wel kunnen lachen met Friends en is zo al die wereldproblematiek even vergeten.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234