Donderdag 17/10/2019

Standpunt

N-VA heeft haar ergste nachtmerrie zelf waargemaakt

Beeld Eva Beeusaert

Bart Eeckhout is hoofdredacteur van De Morgen. 

Je kan een congres houden waarop je van confederalisme de kern van je programma maakt. En vervolgens kan je besluiten om dat programma volledig terzijde te schuiven.

Dat wordt terecht een bocht genoemd.

Je kan van het van de macht verdrijven van socialisten, of van ‘links’ in het algemeen, het motiverende bindmiddel maken voor je hele achterban. En vervolgens kan je je toevlucht nemen tot diezelfde socialisten om je eigen positie aan de macht te bestendigen.

Dat wordt even terecht een bocht genoemd.

Je kan nu blijkbaar ook op dinsdag een van onwaarheid en xenofobe karikaturen aan elkaar hangende blitzcampagne ontrollen tegen een internationaal pact, terwijl je als regeringspartner zelf de inhoud van dat pact mee onderhandeld hebt. En vervolgens kan je op woensdag verklaren dat je toch met je partners die dat pact steunen in dezelfde regering wilt blijven zitten.

Dat is geen bocht meer. Dat is een rondtollende draaimolen.

N-VA heeft een ramkoers willen inzetten tegen het VN-migratiepact. Daarbij zijn twee fundamentele fouten gemaakt. Die koers is veel te laat ingezet, na een eerdere tegengestelde rijrichting. En twee: wie op crashkoers zit, moet bereid zijn tot de ultieme consequentie: dat er uiteindelijk ook echt gecrasht wordt. Daarvoor schrikt N-VA voorlopig terug. Wat bijgevolg crasht, is de eigen geloofwaardigheid en betrouwbaarheid.

Het N-VA-kompas draait als een tol. Dat is wennen, in de eerste plaats voor de voorzitter, Bart De Wever zelf. Zijn vele bewonderaars in de partij zien in hem iemand die uiteindelijk altijd gelijk krijgt. Dat sterrenstof verdampt nu.

Mogelijk leidt de partij aan
imperial overstretch: te weinig mensen aan de top moeten te veel bordjes tegelijk in de lucht houden. Voor het eerst sijpelt ook iets als een meningsverschil naar buiten, zeg maar tussen de beleidsvoerders van het type Jan Jambon en de campaigners van het type Theo Francken of Joachim Pohlmann.

Lees ook:

De analyse van journalisten Tine Peeters en Jeroen Van Horenbeek: ‘En plots werkt de N-VA naarstig verder: “Er kan altijd een creatief compromis uit de bus komen.”’

Met de strategie van de permanente campagne wist de partij tot dusver beide visies te verzoenen. Maar bij de verloren verkiezingen van 14 oktober is de limiet van die strategie helder geworden. Je kan nu eenmaal niet de boter en het geld van de boter willen.

Dat is het fundamentele probleem van N-VA dat nu plots aan de oppervlakte komt. De dubbelzinnige strategie om beleid te voeren en tegelijk met harde, oppositionele taal extreemrechts de pas af te snijden blijkt contraproductief te werken en extreemrechts juist weer tot leven te wekken. Een helder alternatief plan is niet zo meteen voor handen.

Daardoor heeft de N-VA haar ergste nachtmerrie zelf waargemaakt. Ze heeft brandlucht geroken op haar rechterflank, ze is in paniek met olie beginnen blussen en ze krijgt nu de uitslaande brand niet onder controle.

Het is een fout die wel meerdere partijen maken als ze wat electorale glans verliezen. Het nieuwe is dat het de N-VA is die die fout maakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234