Maandag 19/08/2019
Tine Peeters voor online Beeld DM

Standpunt Tine Peeters

N-VA én PS zouden dus beter ophouden met hun oorlogstaal. Beide partijen moeten uit hun loopgraven komen

Tine Peeters is journalist bij De Morgen.

“Ten tijde van mijn vader was er wel een geweldige dialoog tussen noord en zuid, en kenden ze elkaar verdomme heel goed. Ze wasten hun vuile was eerst binnen en kwamen dan naar buiten met een gezamenlijk standpunt. Daar was een woord een woord en vertrouwen vertrouwen. Vandaag zie ik dat niet meer.”

Bovenstaand citaat komt van Koen Blijweert, superlobbyist en zakenman, in een interview met Yves Desmet in 2011. In het gesprek bekritiseert hij de regeringsonderhandelingen die maar niet willen lukken, zeven maanden na de verkiezingen. De parallel met de situatie vandaag, 8 jaar en ongeveer evenveel politieke impasses later, is akelig evident.

Blijweert was zelf de facilitator van het etentje tussen N-VA-voorzitter Bart De Wever en MR-kopman Didier Reynders bij Bruneau, dat de fond legde voor de Zweedse coalitie in 2014. Tegelijk sleept deze man ettelijke rammelende blikjes achter zich aan: hij wordt genoemd in meerdere corruptiedossiers en zat al in voorhechtenis. Daar gaat het hier niet over.

Lees ook:

De Wever waagt de gok van zijn leven: opnieuw centrumrechts of dan toch Bourgondisch?

Wat wel ter zake doet, is dat Blijweert tot een mensensoort behoort die veel minder voorkomt dan enkele decennia geleden: de ‘fixer’. Die ‘fixers’ hebben een kwalijke naam, soms met recht en reden. Als de deal voorgaat op de moraal, kan er van moraal soms helemaal geen sprake meer zijn. Voor die soort fixers is dit geen pleidooi. Maar om een akkoord te sluiten, heb je nu eenmaal dealmakers nodig. 

Het gaat dan om mensen, zeker niet altijd beroepspolitici, die de belangrijkste politieke kopstukken op speed dial hebben staan. Mensen die beseffen dat compromissen niet mogelijk zijn zonder dialoog, vertrouwen, lef en veel creativiteit. Politieke pendelaars van de ene naar de andere kant van de taalgrens, of van de ene naar de andere ideologie. Zij kunnen overeenkomsten zien waar anderen enkel obstakels vermoeden. 

Didier Reynders (MR) en Johan Vande Lanotte (sp.a) kunnen in deze categorie worden ondergebracht. Dat zelfs deze notoire dealmakers - tweeënhalve maand - na de verkiezingen, nog altijd maar één keer de partijvoorzitters aan een tafel kregen, geeft te denken. 

Maar dit land verdient zeker nog een renovatiebeurt, en dat betekent dus dat er ergens een compromis moet gevonden worden. De Vlaams-nationalisten én Franstalige socialisten zouden dus beter ophouden met hun oorlogstaal. Beide partijen moeten uit hun loopgraven komen, en een akkoord zoeken waar ze allebei hun handtekening onder kunnen zetten.

Rechtgeaarde dealmakers beseffen dat compromissen altijd vervelende bijwerkingen zullen hebben, maar laten zich daar niet door tegenhouden. Want ze weten ook dat het een goed compromis is wanneer elke politicus die eraan meewerkte er zich even slecht bij voelt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden