Vrijdag 21/02/2020

Opinie

Moeten we de Israëlische Songfestival-winnares Netta en haar fans hun vreugde kwalijk nemen?

Ludo Abicht.Beeld Wi

Ludo Abicht is filosoof en coauteur van Israël - Palestina. De kaarten op tafel.

Zondagochtend 13 mei in Lissabon en Tel-Aviv: de vreugdetranen van de Israëlische jongeren over de overwinning van Netta waren echt. Ze had met haar boodschap en kleurrijk optreden de internationale jury overtuigd: hier ging het “om de emancipatie van jonge vrouwen en sociale gerechtigheid”, zoals ze het zelf achteraf verwoordde. “Gewoon jezelf zijn”, dat wil zeggen jong, dynamisch en vrij. Het is een zege waarin iedereen zich kan terugvinden.

Dit succes past als de kers op de feesttaart van de Israëlische overwinningen van de laatste weken en dagen: de campagne van premier Netanyahu tegen het internationaal nucleair akkoord met Iran ging zelfs zover dat president Donald Trump dit verdrag niet alleen met zijn gewoonlijke gebrek aan tact verscheurde, maar in zijn toespraak over dit wapenfeit letterlijk de woorden van Benjamin Netanyahu herhaalde. Dat is nog zelden gebeurd in de geschiedenis van de internationale betrekkingen, zelfs niet in het geval van zulke dichte vrienden als Israël en de VS.

De feestvreugde na de verklaring van Trump dat hij, zoals beloofd tijdens zijn verkiezingscampagne, de ambassade van de Verenigde Staten tegen het advies van bijna al zijn bondgenoten in naar Jeruzalem zou verhuizen, valt samen met de 'Nationale Dag van Jeruzalem', want op 13 mei wordt de verovering van Oost-Jeruzalem op Jordanië en de hereniging van de stad als eeuwige hoofdstad van alle Joden gevierd. De opening van de ambassade vindt een dag later, op 14 mei 2018 plaats, precies 70 jaar na de uitroeping van de staat van de staat Israël door David Ben Goerion in 1948.

Feestelijke sfeer

Daarbij komt nog als extra bonus de feitelijke nederlaag van de geweldloze massabetogingen van de Palestijnen uit Gaza die op deze Israëlische feestdag de aandacht wilden vestigen op de Nakba (catastrofe), de gewelddadige verdrijving van ongeveer 700.000 Palestijnen uit hun huizen, hun dorpen en tenslotte hun land. Dat de Israëlische regering deze betogingen met geweld zou tegenhouden was voorspelbaar, want de aanblik van deze afstammelingen van de verdreven Palestijnse slachtoffers paste helemaal niet bij de feestelijke sfeer van het moment.

De Palestijnse strategie is mislukt, de feesten worden vandaag en de volgende dagen met veel enthousiasme door de Joodse Israëli’s gevierd, maar de vraag blijft in hoeverre deze Palestijnen eveneens het recht hebben om “gewoon zichzelf te zijn, van de elementaire sociale gerechtigheid te genieten en niet langer het speeltje te zijn van zowat alle binnen- en buitenlandse machten ter wereld”, om nog even de boodschap van Netta te citeren. Ik ben er vrijwel zeker van dat het vroegere en huidige onrecht ten opzichte van de Palestijnen, zowat de helft van de bevolking van het oude mandaatgebied Palestina, geen plaats had in haar boodschap over autonomie (“jezelf zijn”) en gerechtigheid. In ieder geval heeft ze daar met geen woord over gerept.

Moeten we haar en haar fans dat kwalijk nemen? Natuurlijk niet, want ze leeft, als de bekroonde koningin van Lissabon en de officieuze ambassadrice van Israël, in een volkomen andere wereld. Zoals trouwens ook de miljoenen Israëli’s die nu haar zege op het songfestival in één adem vieren met de verbazingwekkende diplomatieke overwinningen van de regering-Netanyahu.

Het probleem is alleen maar dat deze “volkomen andere en feestelijke wereld” als het ware op wandel- en gehoorsafstand ligt van de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever en dat geen enkele feestmuziek of nationalistische toespraak de realiteit van dit in lood gegoten onrecht zal doen verdwijnen. Israël is inderdaad meer dan ooit “een villa in de jungle” geworden, zoals de stichters het land in de jaren 1940 beschreven. En er is niets zo irritant voor de omstaanders en op termijn zo gevaarlijk voor de inwoners als een luidruchtige fuif waarop al die omstaanders, 50 procent van de bevolking, uitdrukkelijk niet uitgenodigd zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234