Dinsdag 07/07/2020
Carl Devos. Beeld Bob Van Mol

Passie van Devos

Misschien moet iemand de Arco-gedupeerden eens zeggen dat er geen (noemenswaardige) compensatie komt

De politieke actualiteit volgens UGent-politicoloog en De Morgen-columnist Carl Devos.

Ook in de Wetstraat duwt koude wind het lentegevoel opzij. Onderlinge relaties zijn er nog te kil voor het laatste grote politieke akkoord. Dat werd vorige week verzwaard met budgettaire problemen. De begroting is uit koers.

Het voorziene federale structurele tekort van 3,1 miljard euro – al vervelend voor wie ooit het evenwicht ambieerde – zou nog 1,4 miljard groter eindigen. Het Monitoringcomité was zo vriendelijk de regering een uitweg van slechts 714 miljoen te bieden. Daar moet nog de trukendoos van technische correcties op losgelaten worden, zodat de inspanning slechts enkele honderden miljoenen bedraagt. Wat met een andere trukendoos geklaard raakt. De spelotheek is leeg.

Al zijn er bij de meerderheid ook die zeggen dat ze al aan de volgende begroting denken. De begroting van 2019 moet immers middenin een hevige verkiezingscampagne gemaakt worden. Voor die van 2020 zal de nieuwe regering ook maar laat beslissingen kunnen nemen.

Slecht theater

Hoewel het klassieke verwijtenspel – te hoge uitgaven, te lage inkomsten – uitbleef, wees N-VA snel en stellig naar de sociale zekerheid. Ook dat is een versleten Wetstraat-ritueel. Verder dan woorden raakt dit nooit. Als het N-VA echt menens is, smijt ze zich op dit dossier zoals bijvoorbeeld op de kernuitstap. Zo lang een deel van het publiek maar hoort dat N-VA wel wil maar niet mocht van anderen, is het al goed. CD&V kan dan zeggen dat ze ook deze aanval op de sociale zekerheid afsloeg.

Dat slecht theater is in meerdere dossiers te zien. Het gebrek aan eensgezindheid heeft dramatische gevolgen. Deze meerderheid laat zoveel kansen liggen dat het soms niet meer om aan te zien is. Belangrijke dossiers worden met halfslachtige, slappe, weifelende politiek opgelost.

Natuurlijk is alleen mogelijk wat mogelijk is. Maar mocht elk stapje ons dichter bij duidelijke en gedragen ambitieuze doelen brengen, dan zouden al die kleine, intuïtieve veranderingen of piecemeal social engineering best te aanvaarden zijn. Maar we weten niet waar we eigenlijk naartoe gaan. Dus doet iedereen maar wat, opgesloten in het momentane.

De lat is zo verlaagd dat als in België 10 meter afgelegd moet worden en men tot een centimeter kan beslissen, er al waardering klinkt omdat ‘het in de goede richting’ beweegt. Als in het buitenland massaal in elektrische bussen wordt geïnvesteerd, vinden we het hier al flink dat de nieuwe busbestelling al voor de helft hybride is en de andere helft uit de meest zuinige dieselbussen bestaat.

Afvoeren

Kijk onder andere naar die ingewikkelde cash-for-cars en het mobiliteitsbudget. In het licht van de oplossing van het immobiliteitsfiasco is dat symptoombestrijding. Bovendien blijven ondertussen andere oorzaken – infrastructuur en ruimtelijke ordening – buiten beeld. We doen het met muizenstapjes omdat politieke rekenkunde niet meer toelaat. Even erg is het eeuwige tijdsverlies met de kernuitstap. Wat gaan we nu doen dames en heren? Op het vlak van energie bevinden wij ons nog in de spreekwoordelijke middeleeuwen, het mag dus opschieten. Jazeker, op papier stappen we straks uit de kernenergie maar hoe zwaar wegen weer alle bijkomende voorwaarden?

Een oplossing voor Arco? Zijn we al jaren over aan het kletsen, misschien moet iemand die mensen gewoon zeggen dat er geen (noemenswaardige) compensatie komt? De discussie over zware beroepen is een running gag aan het worden. Het pensioendossier is in Michel I helemaal verknoeid. Enig voordeel is dat we hopelijk die vreselijke regeling van het pensioen met punten kunnen afvoeren.

Pensioenminister Bacquelaine (MR) wil nu zo graag de geschiedenis in met een soortement akkoord, dat hij de gekste voorstellen doet om toch maar te landen. Alle leerkrachten zwaar beroep? Wie verzint zoiets? Uw dienaar is de zoon en trotse vader van een lerares. Het zo belangrijke beroep van mijn moeder, in een landelijk wit wijkschooltje in het rustige West-Vlaanderen, is volslagen onvergelijkbaar met dat van mijn dochter, in een overvolle gekleurde klas in Brussel met alle grootstedelijke problemen die daar bij horen.

We zitten samen gevangen

Niet enkel in dossiers die vandaag naar een packagedeal gemasseerd worden, heerst loom getreuzel en besluiteloosheid. Het is een wezenskenmerk van ons verdeeld politiek systeem. En valt dus geenszins in het bijzonder Michel I aan te wrijven. Al had zij – met een relatief lange regeerperiode van een, naar Belgische gewoonte, ideologisch vrij aaneengesloten coalitie – een unieke kans om de generatie van onze kinderen wat te behoeden voor de schuifelpolitiek die ook de generatie van onze ouders typeerde. Ook huidige leiders willen met zevenmijlslaarzen eerder dan met die eeuwige muizenstapjes vooruit, maar het ‘systeem’ laat het niet toe. We zitten samen gevangen. En al die puberale profilering maakt het enkel erger. Of dient misschien vooral om dat beleidsgat te vullen met schijnpolitiek.

Aan goede en vernieuwende ideeën nochtans geen gebrek. Afgelopen weekend lanceerde sp.a er meerdere, maar eens aan het bestuur raken ook die weer vermalen.

Zo werd België het land dat tegelijk pijnlijk achterop loopt in allerlei tabellen over segregatie in het onderwijs, op de arbeids- of woningenmarkt, én er niet in slaagt om een gevaarlijke terrorist Bilal S. zo snel en ver mogelijk uit ons land te gooien. In beide slagen lukt blijkbaar niet, zelfs in geen van beide.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234