Vrijdag 13/12/2019
Vlaanderen ziet Jelle De Beule, Otto-Jan Ham en Sven De Leijer niet meer terug in 'De ideale wereld'. Beeld SBS Belgium

Column

Misschien moet de lat hoger liggen dan 'De ideale wereld'

Oud-reclameman Guillaume Van der Stighelen en mediastrateeg Jan Callebaut kruipen om beurten op vrijdag in hun pen.

Het is zover. De ideale wereld houdt er mee op. Spijtig, want in het Vlaamse zendgebied is er geen overaanbod aan satirische programma's. Helaas, maar misschien terecht. Misschien moet de lat hoger liggen. Ik beken, ik was een fan, maar we waren met te weinig om zo'n programma in leven te houden. De ideale wereld was wellicht net niet voldoende ideaal. De grappen en de satire net niet scherp genoeg, het internetaanbod net niet verleidelijk genoeg, internettechnisch net niet praktisch genoeg.

Jammer maar helaas.

Het is onvermijdelijk om dit afscheid te vergelijken met dat van Jon Stewart die het onlangs na 16 jaar voor bekeken hield bij The Daily Show. Voor alle would-be-opvolgers van De ideale wereld liggen hier de ijkpunten voor het grijpen. Beter het origineel in het vizier nemen dan de kopie.

Stewart werd bij zijn afscheid voor meerdere zaken geprezen. Uiteraard voor zijn humor. Een absolute kwaliteit die met talent en hard werken te maken heeft. Misschien schoot De ideale wereld in dit departement ook wat te kort. Te kleine redacties, te weinig originele inspiratie doodt elk goed basisconcept.

De verdiensten van Stewart lagen echter nog op andere vlakken. Hij zorgde er persoonlijk voor dat de geloofwaardigheid van Fox News onderuitgehaald werd. Dat financieel en economisch Amerika op zijn correcte tellen moest passen. Maar belangrijker nog, hij zorgde ervoor dat de jonge generaties zich in politiek gingen interesseren en gingen stemmen. Hij steunde auteurs waar niemand anders belangstelling voor had. Hij propageerde documentaires waar zelfs Canvas het moeilijk mee zou hebben. Hij was ook de man die Jim Cramer, de Amerikaanse Pascal Paepen of Paul D'Hoore zo u wil, beschaamd liet zijn over zijn beleggingsadviezen in 2008. Door hem werd het Terzake-achtige Crossfire van het scherm gehaald.

Stewart was ook de koning van de grappige onderschriften. Trump omschreef hij als F*ckface von Clownstick. Mocht u zich dus afvragen waar Kristof Calvo zijn F*ck-inspiratie vond. Stewart zijn dagelijkse 22 minuten waren grappig, maar ook to the point. Uiteraard had hij een veeleer liberaal profiel, maar dat maakte hem niet minder scherp voor Obama en co. Zijn parodieën waren pareltjes die nog vaak te herbekijken zullen zijn.

Met deze standaard voor ogen was De ideale wereld te vaak een programma van nét niet. Met alle respect voor het team, het voelde vaak als te vrijblijvend aan. Zichzelf grappig vinden is dodelijk in deze omgeving. De zeldzame uitschieters, zoals de aflevering rond Jejoen Bontinck, bewezen het talent van de groep. De regelmaat volgde evenwel niet.

Ons taalgebied heeft nood aan zulke satirische programma's en vooral aan presentatoren die zich volledig willen smijten. Dat levert eeuwig respect op. Het is niet toevallig dat Stewart nu zowel gesolliciteerd wordt om verkiezingsdebatten te modereren als een worstelshow te presenteren.

Waar blijft de opvolger van De ideale wereld?

Jan Callebaut. Beeld dm

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234