Dinsdag 26/05/2020
Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Misschien kunnen we tijdens en na deze quarantaine eens doordenken over wat het betekent om ‘vrij’ te zijn

Julie Cafmeyer is columnist. 

Mark Coenen schreef gisteren in deze krant dat de coronacrisis de kwetsbaren van de samenleving het hardst zal treffen. “Zij die in normale tijden al dreigen uit de boot te vallen gaan nu onherroepelijk verdrinken, als we niet oppassen.”

Natuurlijk is het voor iedereen moeilijk, maar laat ons even denken aan al diegenen die geen statuut hebben. Diegenen die geen rechten hebben, op niets. Geen uitkering, geen premie, geen uitstel tot betaling van rekeningen. Sekswerkers bijvoorbeeld. Mijn vriend, Daan Bauwens, werkt voor de sekswerkersorganisatie Utsopi. Aangezien hij momenteel bij mij in quarantaine zit in mijn appartement van zeventig vierkante meter, hoor ik al zijn telefoontjes. Mensen die een heel jaar diensten verlenen, die risico’s nemen, die niet altijd een keuze hebben, maar wel al jaren in stress leven omdat er geen bescherming zal zijn in tijden van crisis. Wel, nu is het zover.

Ik denk aan vluchtelingen, mensen die geen dak boven hun hoofd hebben om eindelijk de boeken te lezen die ze zo graag willen, eindelijk eens een Ottolenghi-recept in de praktijk te brengen, eindelijk eens uit te slapen.

In haar column voor De Standaard vraagt Ellen Schoenaerts hoe de mensheid zich na deze crisis zal hertekenen. Omdat wij nu zelf slachtoffer zijn, zullen we misschien beseffen dat de zwakken niet zwak zijn omdat ze er zelf voor gekozen hebben. Dat je geluk kan hebben of pech. En dat je diegenen die ‘pech’ hebben niet kan blijven negeren. “Zullen we misschien eindelijk eens begrijpen dat wie geluk of ongeluk heeft dat niet uitsluitend aan zichzelf te danken heeft, maar aan een combinatie van veel factoren?”

Misschien kunnen we tijdens en na deze quarantaine eens doordenken over wat het betekent om ‘vrij’ te zijn. Ik ben zogezegd vrij omdat ik de middelen heb om op elk moment naar een bar of restaurant te gaan. Ik ben zogezegd vrij omdat ik op elk moment van de dag kan shoppen. Ik ben zogezegd vrij omdat ik op elk moment naar elk land in elk werelddeel kan reizen. Nu dit alles wegvalt, vraag ik me af wat echt nodig is. Hoe verslaafd ik ben aan consumeren.

Hoe vrij ik ben, als een ander steeds de dupe is.

Misschien zouden velen zich op een dieper niveau rustiger voelen als we worden gestimuleerd om het met minder te doen zodat we onze energie en geld kunnen steken in diegenen die er niet bijhoren.

De laatste dagen zie ik op radio en tv experts die nadenken over hoe de wereld verandert en wat we kunnen doen. Economen, virologen, politicologen, kunstenaars en dokters worden bij elkaar gebracht. Mensen die vooruit willen, samen. Wie weet komen er nu wel nieuwe ideeën naar boven drijven, nieuwe systemen. Het besef dat we er voor elkaar kunnen zijn. Dat we een keuze hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234