Donderdag 25/04/2019

Standpunt

Misschien heeft Mathias De Clercq nu al zijn eigen herverkiezing verkwanseld

Tine Peeters. Beeld Tim Dirven

Tine Peeters is journalist van De Morgen.

Christophe Peeters kreeg op 14 oktober bijna 5.000 voorkeurstemmen in Gent, maar zijn partijleden beslisten op 15 december dat hij zichzelf niet mocht opvolgen als schepen. Zijn troostprijs is het ondervoorzitterschap van de gemeenteraad, maar dat is duidelijk niet genoeg. “Er zit hier heel wat rancune en blinde ambitie achter. En dat is een gevaarlijke combinatie”, zegt hij in een interview met deze krant.

De man, al 24 jaar actief in de plaatselijke politiek, blijft zwaargewond achter na drie simultane gevechten: de strijd tussen twee generaties liberalen, de strijd tussen de clans van de wijken in de Arteveldestad en het duel met Mathias De Clercq.

Gezondigd tegen liberale principes

In de eerste boksring stonden de oude liberale schepenen, Peeters incluis, tegenover de nieuwe burgemeester en zijn vertrouwelingen. Peeters is voor de jongere generatie de man die wheelde en dealde, die steevast genoemd werd met ‘fixer’ Geert Versnick.

In de tweede ring vocht de machtige clan van Gent-Zuid met Peeters. Die strijd roept herinneringen op aan de gevechten, in de beste liberale traditie, tussen de clan-Verhofstadt en de clan-De Gucht, destijds op de stoep van het blauwe hoofdkwartier in Brussel.

Het derde gevecht ging lijf-aan-lijf tussen Peeters en De Clercq. Beiden wilden burgemeester worden. Peeters-de-bestuurder ging tegen het canvas, De Clercq-de-hemelbestormer haalde het. Toch zit ook hij vol beurse plekken.

Waarom? De Clercq heeft, nog voor hij effectief burgemeester werd, gezondigd tegen twee van de grote liberale principes die hij de hele tijd uitdraagt. De poulain van de broers Verhofstadt predikt steevast het verbindend stadsliberalisme. Maar Peeters, al jaren dé verbindingsfiguur tussen het linkse kartel en Open Vld, zit nu niet in zijn nieuwe ploeg. 

Het was ook De Clercq die van de laatste stembusslag in de feiten een rechtstreekse burgemeestersverkiezing maakte. Zo’n verkiezing is al jaren een strijdpunt van zijn partij. Waarom werd het torenhoog aantal voorkeurstemmen van Peeters dan genegeerd? Practice what you preach, dat lijken de Gentse liberalen bij deze afrekening vergeten.

Op de verkiezingsavond straalden de sterkhouders van Open Vld harder dan de meeste kernreactoren in ons land. Bart Tommelein in Oostende. Vincent Van Quickenborne in Kortrijk. Bart Somers in Mechelen. Gwendolyn Rutten in Aarschot. En – het meest van allemaal – De Clercq in Gent.

Vandaag is die straling heel wat minder. Door één slecht gemanagede en lokale personeelskwestie. De Clercq zal keihard moeten werken opdat dit niet zijn politiek doodvonnis wordt. Misschien heeft hij nu al zijn eigen herverkiezing verkwanseld. Hij kan alleen maar hopen dat de Gentenaars kort van geheugen zijn. Bij de plaatselijke N-VA, vorig jaar zelf nog verscheurd tussen Elke Sleurs en Siegfried Bracke, hebben ze er alvast weer goesting in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.