Donderdag 23/05/2019

De nationale 11

Mijn vrouw is naar Ibiza. Met haar yogaleraar. En mijn bankkaart

Pedro Elias Beeld RV Jorne Daems

Een uitgelezen elftal gastcolumnisten schrijft elke dag over hoofd- en bijzaken van het WK. Vandaag: presentator en schrijver Pedro Elias.

Mijn vrouw steunt mij in alles en al zeker in mijn relatie met de kwaliteitskrant De Morgen. Ze vindt het essentieel dat ik voor deze WK-reeks columns van een hoog niveau aanlever en vindt het maar logisch dat ik naar alle wedstrijden kan kijken in opperste concentratie. 

Daarom heeft ze besloten heel deze WK-zomer een stap opzij te zetten. Naar Ibiza. Met haar yogaleraar. En mijn bankkaart. Wat een prachtvrouw! En wat een doorzettingsvermogen van haar kant want tijdens het jaar doet ze al 4 keer per week aan yoga met Ernst, haar ongetwijfeld wijze leraar. Een topkerel die wat mij betreft zijn 100 euro per halfuur les helemaal waard is, hij is zelfs zo galant dat hij mijn vrouw bij aanvang van de les iedere keer weer de trap opdraagt naar onze slaapkamer, al noemen zij het steevast de yogakamer. 

Sinaasappelschijfjes

Mij wordt dan gevraagd om beneden te blijven tot ik een sein krijg om de sinaasappelschijfjes naar boven te brengen. Sinaas is goed voor haar chakra’s. Hoe zou het trouwens zijn met mijn chakra’s. Geen idee waar ik ze laatst nog heb gelaten. Mogelijk in de schuif met reservesleutels maar eerlijk, mijn chakra’s, ik heb ze niet nodig om te kunnen zien dat er van alles fout loopt dit WK. Zo heb ik tot in den treure moeten horen dat Messi dit toernooi een penalty heeft gemist. Gemist? De keeper heeft hem gepakt! Missen is in mijn hoofd naast de bal trappen of over de goal schieten. En Frank Raes maar blijven roepen: Oooh, oooh, Messi mist, tjonge, hij mist ’m, Messi mist!

Weet je wie dit WK een penalty heeft gemist: Ronaldo! Schoot de bal zomaar – euh – in de handen van de keeper, ziek. Al blijft het wachten op de eerste echt epische penaltymisser. Ik denk aan Baggio in ’94. Aanloop en hop, bal los het stadion uit. Nu, ik zag Italië toen graag bezig maar ergens hoopte ik stiekem dat Baggio ging missen want hij speelde dat toernooi met een soortement rattenstaartkapsel. En als ik nu één ding haat zijn het ratten. 

Bacteriën en zinloosheid

Ratten zijn de duiven van de straat, ze zitten vol bacteriën en zinloosheid. In mijn stamcafé liep vroeger een Zwitser rond die ze de staart noemden. Hij was zo goed als kaal maar droeg een twee meter lange staart op z’n hoofd en als hij zat was, begon hij die staart als een zot rond te spinnen tot de bierglazen in het rond vlogen. Tot ik het op een nacht beu was en ik mijn voet op z’n staart zette terwijl hij wat zatte vrienden in de armen liep: krak, ding op de grond, gedaan met aanstellen. We hebben hem al jaren niet meer gezien maar ergens vrees ik dat hij nu in een kamertje zit voor een spiegel en kijkt naar hoe z’n nieuwe staart groeit.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.