Vrijdag 03/02/2023

ColumnBregje Hofstede

‘Mijn schoonmoeder is goed van haar herseninfarct hersteld, maar al snel merkten we dat er toch iets schort’

null Beeld Damon De Backer
Beeld Damon De Backer

Bregje Hofstede is journalist en auteur van onder meer De hemel boven Parijs, Drift en Slaap vatten.

Bregje Hofstede

Toen mijn schoonmoeder wakker werd, lag er een vreemd apparaat in haar bed. Wat doet dat hier, dacht ze. Ze pakte het en wilde het weggooien, maar het kwam niet van zijn plek. Het levenloze ding was haar eigen hand, waaruit het gevoel en de beweging waren weggevloeid, zoals uit haar hele linkerarm en -been.

Daar lag ze dan, te wachten. Gelukkig vroeg de buurvrouw zich op een zeker moment af waarom de gordijnen maar niet opengingen.

Inmiddels, na de ambulance, het ziekenhuis en het geduldige revalideren, is ze goed van haar herseninfarct hersteld. Trots vertelt ze ons dat haar ene been nu weer even sterk is als het andere. Ze loopt weer zonder problemen, een miraculeuze wederopstanding waar wij op die benauwde septemberdag niet meer op durfden hopen.

Al snel merken we dat er toch iets schort. Haar lichaam is wel hersteld, maar de angst is er ingetrokken.

‘Merk jij dat ook?’ vraagt mijn vriend. Zijn moeder was hiervoor ook al wel voorzichtig, ze had al wel een keukenkastje vol voedingssupplementen en eczeem van het vele wassen en post-its op de spiegel om haar te herinneren aan hoopvolle gedachten, maar nu lijkt die kant van haar karakter alles over te nemen.

Ze gaat het huis niet vaak meer uit. Ze ziet weinig mensen. Boodschappen doet de hulp nu. En als haar jongere zus haar mee de stad in neemt voor nieuwe kleren, dan gaat er op haar eigen verzoek een rolstoel mee, ook al is lopen geen probleem, zegt ze zelf. Ze laat zich een deel van de weg rijden omdat ze anders vreest te vermoeid te zullen raken. In die stoel troont de realiteit zoals zij die beleeft. Zij loopt over straat, en daar, in de stoel, zit wie ze vreest te zijn en wie ze op deze manier snel zal worden.

Snippers van haar onrust bereiken ons, per ongeluk en expres. Zo whatsappt ze ons af en toe, in de veronderstelling dat ze in haar zoekvenster zit: ‘tomaat waar is het goed voor’, ‘kalium goed voor het hart’, ‘word je van crataegus rustig?’ Ze zoekt naar wondermiddelen en naar geruststelling, ook in het zoekvenstertje van WhatsApp. Op onregelmatige momenten stuurt ze ons hartjes. ‘Ik ben wat onrustig dus stuur maar weer een <3 dat helpt.’ Daar bonkt het ’s avonds laat weer in het venstertje: het hart van mijn schoonmoeder, op zoek naar gezelschap.

Mijn vriend voert vanuit ons huis in Frankrijk bezorgde telefoongesprekken met zijn moeders zus, haar zorgverleners, en met zijn moeder zelf, die meestal zegt dat het allemaal wel gaat, en ons dan weer laat op de avond een hartje stuurt.

Het is moeilijk laveren tussen de twee moeders: de zichtbare, tastbare aan wie in feite niet veel mankeert, en de onzichtbare, die hulp nodig heeft.

We sturen haar hartjes terug, en foto’s en filmpjes van haar kleindochter. En tegelijkertijd, in een ander venster, googelen we: ‘restschade na infarct’, ‘angststoornis na cva’, ‘dagbesteding ouderen’. Via het ene venstertje zoeken we het soort advies dat we vroeger aan onze ouders zouden hebben gevraagd. Via het andere sturen we hartjes. We zorgen ervoor dat we de venstertjes goed gescheiden houden. Vanaf nu weten wij raad.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234