Dinsdag 24/11/2020
Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Mijn plan is om me vanaf volgende week zo verdacht mogelijk te gedragen

Julie Cafmeyer is columnist. 

Goed nieuws. Vanaf volgende week komen er anonieme coronacontroleurs. Er zal een jacht gemaakt worden op mensen die de regels niet respecteren. Deze veertig controleurs zullen ook boetes uitschrijven. Onverwacht zullen ze opduiken op elke plek waar u mogelijk voor nog meer besmettingen zorgt. Toegegeven, het is me een raadsel waar ze zich zullen verschuilen, aangezien ik me momenteel geen plek meer kan inbeelden waar je je niet aan de regels kan houden. De sociale druk is enorm, de angst nog groter en eigenlijk loopt er ook bijna niemand meer op straat. Maar goed, wie ben ik om dit initiatief in vraag te stellen?

Ik ben hier als plichtbewuste burger alleen maar om te zorgen dat ik overleef tijdens een crisis. En dat zal ik ook doen. Liefst zo heldhaftig mogelijk. Ik heb dus een plan bekokstoofd. Omdat ik de laatste tijd wat eenzaam ben (ik heb nog geen knuffelpartner gevonden, sollicitaties mogen naar mijn privémail gestuurd worden), is het mijn nieuwe missie om zo’n coronacontroleur aan de haak te slaan. Er wordt tenslotte in deze controleurs geïnvesteerd om ons leven draaglijker te maken. En wat een leven dragelijk maakt, beslis ik nog altijd zelf.

Mijn plan is om me vanaf volgende week zo verdacht mogelijk te gedragen. Uiteraard zal ik de maatregelen niet overtreden. Ik wil niet dat het virus zich verspreidt, ik wil gewoon wat medemenselijkheid.

Na mijn verdachte gedrag op straat – ik denk aan een fake telefoontje over een geheim, fictief feestje – zal de controleur op mij afkomen. Hij zal er goed uitzien, rond de dertig, gespierd, met een sexy autoritaire blik. Hij zal me vragen om 250 euro te betalen. Ik zal hem wijsmaken dat er bij mij thuis cash geld ligt. “Als je met me meekomt, maak ik er 300 van.” 

Dan zal hij me volgen naar mijn appartement. Vanaf het ogenblik dat hij binnen is, zal ik de deur op slot doen en de sleutel door het raam gooien. Op dat moment hoop ik uit de grond van mijn hart dat hij niet gewapend is. Hij zal geen revolver uit zijn broekzak halen, het enige dat hij heeft is een smartphone. Ik zal hem zeggen: “Telefoneren, heeft geen zin, baby. We zijn hier sowieso op elkaar aangewezen.” Dan zal ik hem onder druk zetten. “Kijk jongen, jij wordt betaald door de staat. Jouw werk wordt pas zinvol als je aanvoelt wat een mens nodig heeft. Straf mij niet. Omhels mij. Luister naar mij. Eerst gaan we in bad, je mag mijn rug schoon schrobben. Daarna zien we wel.”

Dan zal het voorbij middernacht zijn. Ondertussen heb ik zijn pasje vernietigd. Ik zet een masker op (een paardenkop), trek jarretelles aan en zeg: “Je zit hier vast. Tot zeker vijf uur in de ochtend. Je hebt jezelf in de val gelokt. Dit is het feest waarover ik het had.”

En dan zullen we dansen, extatisch.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234