Vrijdag 15/11/2019
Stavros Kelepouris. Beeld DM

Standpunt

Michels ambitie was om met België in de cockpit van Europa te zitten. Maar we blijven nog in Club Med hangen

Stavros Kelepouris is journalist bij De Morgen. 

Het zou een goeie quizvraag zijn: wie is op dit moment de federale minister van Werk? Je moet al flink gebeten zijn door de politieke microbe om het spoor niet bijster te raken. Sinds pop-upminister Wouter Beke lijkt een federale regeringspost wel een interimbaan. Pro memorie: Beke verving Kris Peeters (beiden CD&V), en in de nabije toekomst trekken ook Didier Reynders en Charles Michel (beiden MR) de deur achter zich toe.

Gisteren stuurde diezelfde Michel voor de vierde opeenvolgende keer zijn kat naar het wekelijkse vragenuurtje in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Daar ondervragen de parlementsleden de leden van de regering over brandend actuele vraagstukken. Klaarblijkelijk zijn die tegenwoordig niet brandend genoeg voor Michel om de lange wandeling – de volle 150 meter – van de Wetstraat 16 naar de Kamer te maken en het beleid te verantwoorden.

Is dat te cynisch? Natuurlijk zit de eerste minister niet gewoon met zijn vingers te draaien. Er was onder meer een Europese top die bijgewoond moest worden. Eind dit jaar neemt Michel zijn functie als voorzitter van de Europese Raad op. Zelfs met vijf jaar premierschap achter de kiezen zijn er talloze dossiers en gevoeligheden om vertrouwd mee te raken. Ook op een mogelijke harde brexit kan de Europese president maar beter goed voorbereid zijn.

Maar in eigen land zijn er ook nog wel een paar hete hangijzers – ongeveer elf miljard zelfs: zo groot dreigt het gat in de begroting te worden in 2020. Eerder deze week werd België door Europa gekapitteld in een rijtje met andere onverbeterlijke begrotingszondaars: Frankrijk, Spanje, Italië en Portugal. Michels ambitie was altijd om met België in de cockpit van Europa te zitten, maar voorlopig blijven we nog even in de Club Med hangen.

D’accord, Michel moet dansen op een slap koord. In lopende zaken is de bewegingsvrijheid van de regering beperkt. Zeker als de regeringspartijen samen amper 38 van de 150 Kamerzitjes bezetten – dat is nog net een kwart. En zijn toekomstige job indachtig is het strategisch niet geheel onverstandig even onder te duiken wanneer N-VA hem zit aan te porren tot straffe uitspraken over Catalonië en de Spaanse rechtsstaat. Maar niemand vraagt Charles Michel om twee petjes tegelijk te dragen. Vervangen wordt hij toch: waarom dan niet meteen?

Een eerste minister is er niet om een tour of duty te doen langs zijn Europese gesprekspartners van de komende jaren. Niets belet de premier van het land om in lopende zaken de hand te reiken naar de oppositie – eigenlijk de meerderheid dus – om samen beleid uit te stippelen waar de regering zich niet aan kan wagen. Dat is, tussen twee haakjes, exact wat Charles Michel na de regeringsexit van N-VA probeerde om een doorstart te maken als Michel II.

Voor de volledigheid: de minister van Werk is Nathalie Muylle (CD&V). Een quizklassieker in de dop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234