Maandag 10/08/2020
Beeld DM

Column

Mensen doen tegenwoordig álles met hun ellebogen

Hilde Van Mieghem heeft het druk, maar neemt de tijd voor een gloedvolle blik achter de schermen van haar leven.

Nu ik weer werk heb, kom ik vaker de deur uit. Ik werk aan een tweede documentairereeks Als je eens wist…. Deze keer zal het over partnergeweld gaan. Op dit ogenblik zit ik in de researchfase. Ik lees veel over het onderwerp en voer gesprekken met experten, psychiaters en instanties die de problematiek in kaart brengen en oplossingen zoeken.

Ik verkies livegesprekken boven Zoom of Skype, omdat lichaamstaal een wezenlijk onderdeel van communicatie uitmaakt en er veel is dat niet in woorden verteld wordt. Een frons, het wegwuiven van zinnen, de manier waarop men de armen al dan niet over de borst kruist, de kuchjes, de pauzes, de blik, het wegkijken en de wisselende stemhoogten vertellen veel.

Door dit werk begeef ik me op een heel ander terrein dan straat of winkel. En mijn mond valt open. Ik dacht dat ik wist wat corona en de veiligheidsmaatregelen precies inhielden, maar ik moet eerlijk bekennen dat het nu pas echt tot me doordringt hoe we gegijzeld worden door dat virus, en wat een impact het heeft op instellingen en bedrijven. Niet alleen door de omslachtige procedure van ontsmetten en mondmaskers dragen, maar door wat er allemaal nog bovenop komt: het ontsmetten van deurklinken, stoelen, vergader­ruimtes en het inperken van de duur van gesprekken als ze in een gesloten ruimte plaatsvinden. Man-man-man, we zijn echt gejost, zoals ze in Antwerpen zeggen, door dat akelige Covid-19.

In de zorgsector is het probleem heel schrijnend. Hulp bieden via computer is zo goed als onmogelijk. Juist daar is persoonlijk contact van het grootste belang. De hulpsector zit al tot aan de neus in het water door een tekort aan middelen, en bijgevolg een groot gebrek aan voldoende personeel. Maar nu moet dat personeel zich ook nog eens in bubbels opsplitsen en elkaar afwisselen. De ene dag komt bubbel één werken, de andere dag bubbel twee, en weer een andere dag bubbel drie.

Nu de maatregelen versoepeld zijn, komen mensen weer meer het huis uit en worden de instellingen overspoeld door hulpkreten. Gevaarlijke situaties swingden de pan uit tijdens de lockdown. Het is echt wel slikken. Maar hoe ik ook mijn best deed, ik kon mijn lach af en toe nauwelijks bedwingen. Van pure zenuwachtigheid, geef ik toe. Want mensen gedragen zich zo anders. Hilarisch gewoon.

Het lijkt wel of iedereen een cursus ‘vogeltjesdans’ gevolgd heeft. Mensen trekken hun mouwen tot over hun handen, maken vuisten, drukken die tegen de borst of onder de oksels en klapwieken met hun ellebogen. Alles doen ze met hun ellebogen: je begroeten, klinken naar beneden duwen, deuren openen en stoelen verschuiven. Met het mondmasker als vogelbekje.

Bij elke vergadering hoorde ik het vogeltjesdansmuziekje in mijn hoofd en beschamend genoeg neuriede ik het op den duur zelfs hardop. Waarop ik meermaals een onbedaarlijke lach­aanval kreeg en vreemd aangekeken werd. Het spijt me, lieve, hardwerkende mensen. Maar mijn straf is niet gering: ik krijg die verdomde melodie nu ook in het weekend niet meer uit mijn hoofd.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234