Woensdag 19/01/2022
Alain Gerlache. Beeld DM
Alain Gerlache.Beeld DM

ColumnAlain Gerlache

Meerdere Franse partijen hebben een vrouw als kandidaat gekozen. Dat zal de seksistische Zemmour niet behagen

Alain Gerlache overschouwt de politieke actualiteit. Zijn column verschijnt op maandag.

Alain Gerlache

Terwijl Angela Merkel deze week haar plaats als kanselier van Duitsland aan Olaf Scholz zal afstaan, is het niet uitgesloten dat volgend jaar aan de andere kant van de Rijn een vrouw haar intrek zal nemen in het Elysée-paleis. De pariteit in het ‘Frans-Duitse duo’ zou daarmee hersteld zijn.

Meerdere partijen hebben nu een vrouw als kandidaat gekozen. Dat zal de openlijk seksistische kandidaat Eric Zemmour niet behagen. Gisteren probeerde hij met zijn eerste grote meeting zijn campagne een boost te geven. Maar na zijn verrassende doorbraak lijkt de kandidate van het Rassemblement National, Marine Le Pen, opnieuw de grootste kanshebber om het in de tweede ronde op te nemen tegen de huidige president Emmanuel Macron. Dat wordt dan een herhaling van het duel van 2017, waarin ze een derde van de stemmen kreeg. Volgens de peilingen doet extreemrechts in zijn geheel het nu al in de eerste ronde nog beter.

Dit weekend is een andere kandidate officieel aangeduid. De leden van Les Républicains, de partij die gesticht werd door Nicolas Sarkozy, hebben de presidente van de regio Île-de-France, Valérie Pécresse, gekozen om klassiek rechts te vertegenwoordigen. Haar situatie is paradoxaal. Het is lang niet zeker dat ze de tweede ronde zal halen. Dat zou immers veronderstellen dat ze de centrumkiezers kan terugwinnen die naar het kamp van de huidige president zijn overgelopen, zonder de meer conservatieve kiezers te verliezen die door Zemmour of Le Pen worden verleid. Die twee hebben trouwens na de verkiezing van Pécresse geen moment gewacht om de rechtse kiezers naar zich proberen toe te trekken. Maar als het haar lukt, zal Pécresse een redelijke kans maken om Macron te verslaan. Dat heb je met een verkiezing in twee ronden.

Nog een derde vrouw wil naar het Elysée: Anne Hidalgo, de burgemeester van Parijs en kandidate van de Franse socialistische partij. Maar ze heeft haar campagne slecht voorbereid, krijgt weinig steun van haar partij en doet het rampzalig in de peilingen (5 procent van de stemmen). Dat komt omdat haar imago te ‘Parijs’ is – een handicap in Frankrijk – en haar partij, de PS, nog altijd niet bijgekomen is van het catastrofale mandaat van François Hollande, die zo onpopulair was geworden dat hij zich niet opnieuw kandidaat kon stellen, een primeur in de Vijfde Republiek. Dat is terloops een les voor linkse partijen die aan de macht zijn: hun kiezers verwachten dat ze een beleid voeren dat niet te ver van hun programma afwijkt.

Valérie Pécresse (Les Républicains) zal klassiek rechts vertegenwoordigen tijdens de presidentsverkeizing. Beeld Photo News
Valérie Pécresse (Les Républicains) zal klassiek rechts vertegenwoordigen tijdens de presidentsverkeizing.Beeld Photo News

Heel de Franse linkerzijde heeft het in deze verkiezingscampagne moeilijk. Ze is meer dan ooit verdeeld, met verscheidene kandidaten, terwijl ze in totaal op amper 30 procent van de kiesintenties kan rekenen. Resultaat: geen enkele kandidaat lijkt in staat om de tweede ronde te halen. In 2017 boekte Jean-Luc Mélenchon, het boegbeeld van de partij La France insoumise, nog een uitstekende score van 18 procent. Maar deze keer geven de peilingen hem niet meer dan 10 procent. Al in 2012 en 2017 was hij kandidaat en blijkbaar is zijn flamboyante stijl versleten geraakt. Radicaal links kan daar een les uit trekken: na verloop van tijd werken mooie woorden niet meer en moet je tot daden overgaan.

De groenen hebben een interessante voorverkiezing gehouden maar zijn nu erg verdeeld. Een bekend figuur, Yannick Jadot, voorstander van een ‘ecologie die verzamelt’, heeft het nipt gehaald op de vrijwel onbekende Sandrine Rousseau, die pleit voor een ‘disruptief ecofeminisme’. Sindsdien zwalpt de partij tussen een ecorealist (wat niet als compliment bedoeld is) en een woke militante, volgens hun respectieve tegenstanders. Hoewel het politieke klimaat gunstig is voor het ecologische programma blijft de kandidaat van de Franse groenen onder zijn verhoopte score. De groenen kunnen daar een les uit trekken: versnipper je prioriteiten niet door op te veel fronten te willen vechten.

Op minder dan vijf maanden van de verkiezing blijft links zwak, verdeeld en vrijwel onzichtbaar in een campagne die wordt gedomineerd door thema’s die de zijne niet zijn: identiteit en immigratie. Zelfs koopkracht werd door rechts gekaapt. Progressieve burgers roepen op om met één enkele linkse kandidaat in de strijd te stappen. De verschillende boegbeelden vinden dat een prima idee, met een kleine voorwaarde: dat zij die kandidaat zullen zijn. Geen wonder dat we de winnaar van de verkiezingen nog niet kennen maar wel weten dat links hoogstwaarschijnlijk de verliezer zal zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234