Zondag 09/05/2021
 Julie Cafmeyer Beeld DM
Julie CafmeyerBeeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

‘Massage-activisme’: elkaar strelen als daad van verzet. Protest tegen de bangmakerij voor ons lichaam, voor elkaar

Julie Cafmeyer is columnist.

Ik sta in de Antwerpse galerie DMW voor een schilderij van de kunstenares Femmy Otten. De expo heet Toen we vergaten waar we vandaan kwamen. Een naakte vrouw zonder hoofd staat in een cirkel, rondom haar bloemen. Haar linkerhand boven haar linkerborst, haar rechterhand voor haar intieme zone. Linksboven, twee andere figuren; een man likt een vrouw. Ze zijn in het klein getekend, alsof ze verdwaald zijn, er niet helemaal bijhoren. Dit is het mooiste beeld ter wereld. Iemand gaat op zijn knieën om een vrouw oraal te bevredigen.

Het schilderij wekt een tederheid in me op. Bloemen rondom mij. Mijn handen op mijn lichaam. Een man die voor me knielt. Is het daar waar ik vandaan kwam? Het land zou moeten volhangen met billboards van dit schilderij. Reclameborden die een tederheid oproepen, die ons aanmoedigen om van ons lichaam te genieten, van elkaar.

Ik leerde onlangs de term ‘massage-activisme’; elkaar strelen, kneden als daad van verzet. Een protest tegen de bangmakerij voor ons lichaam, voor elkaar. Een radicale research op je navel, je hals, je tong.

In tijden van isolement moeten mensen worden aangezet om zich zoveel mogelijk te beperken tot de slaapkamer. Dat wil zeggen; het bed. Raak jezelf aan. Bevredig jezelf. Nodig iemand uit. Vraag de persoon: ‘Wil je me aanraken?’ ‘Hoe wil je dat ik jou aanraak?’ ‘Wat voor aanraking?’ ‘Wat verlang je?’ ‘Wil je voor me knielen?’ (Ik lach verlegen.)

Elkaar net zolang aanraken tot ons hele lijf en geest JA zegt.

Herinnering: ik sta op het naaktstrand in het dorpje Vrouwenpolder. Het is zomer, het is heet. Dankzij de verkoeling van het water krijg ik het simpele inzicht dat ik constant word wijsgemaakt dat ik dingen nodig heb terwijl ik alles al heb. Een naakt lichaam in de zee. Reclameborden van vrolijke, naakte lijven die niets verkopen rijzen op uit het water. Roze neonlichten aan de horizon.

Toen we vergaten waar we vandaan kwamen. Mijn blik wijkt de hele tijd af naar de linkerbovenhoek van het schilderij. De vrouw die bevredigd wordt heeft oranje armen, of zijn het vleugels? Ze zal opstijgen dankzij haar genot. Ik kijk weer naar de naakte vrouw in het midden. Er komen draden uit haar tepels. Dezelfde draden die uit de planten komen rondom haar. Zijn het wortels? Een ondergronds netwerk aan wortels die met elkaar verbonden zijn, die van elkaar afhangen, elkaar voeden, net zoals de lichamen in mijn fantasie die elkaar strelen, kneden.

Toen we vergaten waar we vandaan kwamen. Was het de modder, een moeras, een put? De zee?

Of is het simpelweg dit bed? Ja, natuurlijk. Het is dit bed. Ik ga met mijn linkerhand naar mijn linkerborst. Mijn rechterhand voor mijn intieme zone. Dit is waar ik vandaan kwam.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234