Maandag 14/10/2019
Christophe Lambrecht Beeld © VRT Lies Willaert

Column Christophe Lambrecht

Mark Coenen over Christophe Lambrecht: ‘Een barst in zijn hart. Het is niet te geloven’

Mark Coenen is voormalig nethoofd van Studio Brussel en columnist bij De Morgen.

Hij was niet alleen de mooiste stem, maar ook de schoonste mens. Dat eerste krijg je bij je geboorte mee, dat tweede word je op karakter.

“Dag Mark, sorry voor de late reactie, vorige week één van mijn dierbaarste vrienden ten grave gedragen. Rare dagen.” Schreef hij mij, deze week net een jaar geleden.

En nu hij.

Rare dagen. Verschrikkelijke dagen. Toen Ewoud mij zondag belde voor een reactie op zijn dood schoot ik vol. Een vloedgolf van verdriet waarvan ik niet wist dat die zo diep zat. Ik kon geen woord uitbrengen.

Dat is niet van mijn gewoonte. Ik barst niet makkelijk in tranen uit als een journalist mij belt. Zeker niet als hij van De Morgen is. Zijn telefoontje zette onverwacht de sluizen open. Dat luchtte op. Voor vijf minuten.

Ik denk dat niet dat iemand ooit kwaad op hem geweest is. Zeker niet bij StuBru, waar hij een deel van het meubilair was, maar dan wel het mooiste meubel. Geen door iedereen in elkaar te vijzen taboeret, maar een prachtige Thonet. Of beter nog, zo’n loungezetel waarin je luidop kreunend wegzakt.

Christophe Lambrecht was één van de presentatoren van de allereerste Music For Life-editie. Maar de grote doorbraak kwam er nadien toch niet. Beeld Tim Dirven

Een stem als een dekentje

Een stem als een dekentje. “Het is weinigen gegeven om de radio te laten klinken als een straalkacheltje”, omschreef Chris Dusauchoit hem in één prachtige zin. Nonkel kon dat.

Een hart zo groot als een huis. Niet dat hij de lach aan zijn gat had hangen: hij kon ook behoorlijk somberen, twijfelen, in vraag stellen, opstandig zijn. Niet elke van zijn dagen was een gemakkelijke dag. Ook niet voor zijn geliefden.

Na die eerste Music for Life stond hij aan de rand van een grote doorbraak die uiteindelijk nooit echt gekomen is: hij bleef Christophe, de Lambi Bambi van de radio. Dat zat hem soms hoog en daar werd hij niet vrolijker van. Maar dan deelde hij weer een knuffel uit. Sterren in zijn ogen. Koning van de voormiddag op het mooiste medium ter wereld.

Een hart van suikerbrood

Hij was de definitie van een schone mens. Hij had een vrouw en drie kinderen. Hij had een hart van suikerbrood. Dat heeft allemaal niet geholpen want hij is dood nu.

Een barst in zijn hart. Het is niet te geloven. C. Buddingh dichtte lang geleden over het verlies van een vriend. Hij heette Beer. Maar hij heet vanaf nu ook Christophe.

“Je weet, Christophe, ik ben een vredelievend mens,
bijna even vredelievend als jij was, die net
als ik, geen mug ooit kwaad zou doen, maar soms, als ik
weer aan je denk, heb ik neiging om een machinegeweer
te stelen, de straat op te rennen en domweg
tussen al die vadsig-blozende gezichten
links en rechts om mij heen te knallen en luidkeels
uit te krijsen: ‘Daar! Daar! Daar! Voor wat niemand
Christophe heeft aangedaan!’

Studio Brussel eert hem vandaag, een lange wezenloze onzalige koude kloterige dag met muziek. Als woorden niet meer werken is er nog altijd muziek. Schoonheid en troost. Life is music. Dat luchtte op. Voor vijf minuten.

Wat een verlies.

Mark Coenen. Beeld RV
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234