Woensdag 21/08/2019

Column

Mag het iets consequenter, die strijd tegen misogynie?

Yasmien Naciri. Beeld Bob Van Mol

Yasmien Naciri is marketeer en voorzitter van hulporganisatie Amana. Haar wisselcolumn met Mathias Somers verschijnt wekelijks.

Rapmuziek en misogynie verhouden zich in ontelbare songs bijna als een Siamese tweeling. Al van kindsbeen af kon ik dergelijke Amerikaanse hits echter nooit smaken. Sommigen vonden me daardoor nogal saai en begrepen niet waarom ik niet ‘voorbij’ de lyrics kon luisteren. Jammer voor hen, maar ik kan dus inderdaad niet genieten van muziek met vulgaire, laat staan misogyne inhoud. Je hoeft helaas maar een minuutje door je radiozenders te gaan of je botst gegarandeerd op een liedje waarin ofwel ongeremd met het f*-woord wordt gegoocheld, ofwel in een met misogynie doorspekte machostijl wordt gerapt. De vaak flinterdunne lijn naar vrouwenmishandeling laat ik hierbij zelfs even in het midden.

Als ik de hetze op sociale media van de afgelopen dagen bekijk, lijkt het dat ik gelukkig niet alleen sta in mijn afkeer. Bekende Vlamingen en politici lieten duidelijk van zich horen toen de KBVB bekendmaakte dat de Belgische rapper Damso het WK-lied voor ons land zou verzorgen. De keuze was omstreden wegens de controversiële inhoud van zijn voorgaande songs, waardoor uiteindelijk de beslissing werd herroepen. Of het iedereen echt te doen was om Damso’s vrouwonvriendelijke rap, betwijfel ik ten zeerste. Het onderwerp van de verontwaardiging, namelijk zijn lyrics, raakte immers langzamerhand ondergesneeuwd door een discussie over al dan niet gefaalde integratie.

De mediahetze deed me daarom denken aan de case rond de Nederlandse rapper Boef. Hij stond een tijdje terug ook even in de spotlights door vrouwonvriendelijke uitspraken op sociale media. Al snel werd er tot een boycot opgeroepen. Ook toen verschoof het voorwerp van de verontwaardiging stelselmatig naar het ‘Marokkanen-probleem’. Dat Boef Algerijnse roots heeft, was blijkbaar maar een pietluttig detail.

Wanneer het aankomt op misogyne uitspraken, is de verontwaardiging hoe dan ook altijd terecht. Niettemin zal ik me ook tegen de selectieve verontwaardiging rond dergelijke hits en de misplaatste cultuurdebatten blijven verzetten. Nog niet zo lang geleden werd er zelfs een ex-rapper op de vingers getikt nadat hij in een lezing aan jongeren opriep om niet meer naar zijn eigen muziek te luisteren. Volgens hem was zijn rap vrouwonvriendelijk, vulgair en géén voorbeeld voor de jeugd.

Hypocriete bubbel

Nu kun je van mening zijn dat de slinger bij deze ex-rapper te ver is doorgeslagen, maar dat is in deze discussie niet eens de essentie. Als we terugblikken op de soortgelijke controverse die opduikt bij dergelijke gevallen, kun je niet anders dan deze hypocriete bubbel doorprikken. Dus ja, we mogen van publieke personen met maatschappelijke impact niet alleen verwachten dat zij hun rol opnemen in de strijd tegen misogynie, maar mogen hen gerust ook om wat meer consequentie vragen als het om dergelijke ethische discussies gaat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden