Woensdag 28/09/2022
null Beeld DM
Beeld DM

StandpuntBart Eeckhout

Macron II zal een andere toon moeten aanslaan dan Macron I

Bart Eeckhout is hoofdcommentator van De Morgen.

Bart Eeckhout

Putain. Putain. C’est vachement bien. Nous sommes quand-même tous des européens. Uitgerekend in het weekend waarin België met Arno al te vroeg een van zijn grootste, meest kenmerkende kunstenaars verloor, betuigde een meerderheid van de Franse kiezers eer aan Arno’s legendarische hymne door met Emmanuel Macron een pro-Europese president te herverkiezen. “Je ne suis pas un nationaliste”, zong de betreurde Arno in een geactualiseerde post-brexit-versie van ‘Putain Putain’ (oorspronkelijk was dat “Je ne suis pas un communiste”).

Dat klinkt toepasselijk, maar toch is dit nummer niet echt geschikt als soundtrack bij de Franse stembusslag. Daarvoor klinkt het te vrolijk en te onbeschaamd, terwijl het dominante gevoel bij velen binnen en buiten Frankrijk er toch vooral een is van stille opluchting. Emmanuel Macron mag dan zichzelf opvolgen voor een tweede termijn als president van de Franse republiek, het is een zege met weinig overschot.

Macron begint aan die tweede ambtsperiode met een dubbelzinnig mandaat. De voorsprong op zijn tegenstrever is wat groter dan vooraf verwacht, maar is wel kleiner dan in dezelfde race vijf jaar geleden. De opkomst voor de stembusgang zakt tegelijk naar een dieptepunt. Macron wint vooral omdat de afkeer of de angst voor radicaal-rechts nog groter is dan het wantrouwen tegen hemzelf.

Natuurlijk is de zege van Macron een goede zaak voor Frankrijk, voor Europa en voor de wereld. Er valt zeker kritiek te leveren op het rapport van de eerste regeerperiode. Macron werd te arrogant en te ijdel in regeerstijl bevonden, maar vooral missen veel ‘gewone’ Fransen buiten de kosmopolitische stadswijken empathie in het beleid.

Die kritiek is terecht, maar valt in het niet bij de risico’s die Frankrijk zou nemen als het het avontuur was aangegaan met een radicaal-rechts presidentschap. Het economische programma van Le Pen hing aan elkaar van de ongerijmdheden, haar plannen met moslimburgers roken nog altijd aangebrand.

Bovenal vermijdt Europa dat het op een cruciaal moment in de geschiedenis moet afrekenen met een kracht van internationale obstructie en destructie in het eigen hart. De ‘oef’ in Brussel klinkt wellicht even luid als die in Parijs.

En nu? Macron II zal een andere toon moeten aanslaan dan Macron I. Minder Jupiter in het diepst van zijn gedachten, meer vader des vaderlands. In zijn eerste periode heeft de president zijn land op een moderner spoor gekregen, nu moet hij aantonen dat dat spoor ook voldoende geluk en welvaart brengt voor zoveel mogelijk Fransen.

Daar zijn velen van zijn landgenoten nog niet van overtuigd. Een eerste test volgt in juni, wanneer Frankrijk zijn nieuw parlement verkiest. De uitdaging is groot. In de eerste ronde van de presidentsverkiezingen liep het aantal anti-establishmentstemmen (radicale partijen, blanco, thuisblijvers) bij elkaar opgeteld op tot liefst 80 procent. Dat is een heel hoge barrière van onbehagen die overwonnen dient te worden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234