Donderdag 14/11/2019

Opinie

Luc Janssen, hoe kan een man met zo’n doorsnee naam zo uitzonderlijk zijn?

Ruth Joos. Beeld © VRT Geert Van Hoeymissen

Ruth Joos is presentator bij Radio 1. Donderdagavond las ze deze brief op ‘In Memoriam De Lux’, het pensioenfeest van collega-radiomaker Luc Janssen.

Luc Janssen. Hoe kan een man met zo’n doorsnee naam zo uitzonderlijk zijn?

Vergeet wat ze zeggen, alle goeie dingen komen per twee; jij bent geen Luc. Je bent slechts af en toe een Janssen. Jij bent helemaal enkel en alleen Luc Janssen. Balsturig, balorig, brutaal. Ja, maar dan vooral en van kop tot teen in taal.

Jij bent een snoeiharde nee tegen de middelmaat. Jij bent het zintuiglijk genot van de perfect geformuleerde belediging. Jij bent de vleesgeworden deugnieterij, de kop boven het maaiveld, het pijntje waar je aan wil blijven krabben. Vakman. Familieman. Prachtman.

Ik droeg eens een nogal militaristisch ogende zwarte jurk – soms zijn kleren een harnas en aanval is de beste verdediging –; je vroeg of je ze eens mocht lenen. Ik weet zeker dat je het meende. Je zou er beeldig in staan, in die jurk van mij.

Het is een begrafenis, Luc Janssen, en zoals dat gaat zie ik jou in flitsen.

Er was die allereerste keer. Jij was het examen radio. Ik ben in die twintig jaar dat ik jou ken nooit bang van jou geweest. Geen seconde. En daar ben ik best trots op. Het zit ’m in jouw ogen.

Er was een podium in Gent, waar ik dacht dat ik alleen was, radioactief afval weet je nog, en jij die hele zaal doorkruiste – vooruit maar – om mij voor het oog van iedereen vast te pakken. Iedereen mocht het zien, ik was tóch niet alleen.

Er waren die talloze keren dat ik jou jong talent zag aanmoedigen. Niet bang voor wat komen zou, maar enthousiast over alles wat daar bewoog en wriemelde aan onontgonnen terrein. Dat is uitzonderlijk, Luc Janssen. Het gulle dat je uitstrooit over mensen waar je het in ziet. Hoe je hen kruidt, ik heb het niet-aflatend mogen ondervinden en ik ben je daar zeer dankbaar voor.

Er was een knipoog in de gang. Een welgemikt compliment vol finesse. Al die witte geprivilegieerde mannen van middelbare leeftijd die zich hardop afvragen ‘wat er nu nog kan’ in deze #MeToo tijden… mogen die gewoon even bij jou komen aankloppen? Want ook dat beheers je tot in de bijgeknipte puntjes.

Er waren eindeloze sloten koffie en praten praten praten, de dingen op scherp stellen, het vizier immer op wat beknot en beknelt. Mijn god, wat kunnen wij goed over radio praten.

Ik hang mijn jurk voor je klaar, Luc. Je mag ze altijd aan, er zit wel een scheur in. Maar hey, een kleine kier in het pantser, een glimp van wat achter alles schuilgaat, het gieren van de kwetsbaarheid door de soms genadeloze woorden heen, dat past je als geen ander.

Jouw zwart is warm.

Godverdomme Luc Janssen, uitzonderlijke man met de doorsnee naam, wat nu?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234