Dinsdag 15/10/2019
lize spit dm magazine Beeld Joris Casaer

Column

Lize Spit: "Ik was een streber en een wereldvreemde seut"

Doffe ellende? Een onvergetelijk feest? Of iets ertussenin? In deze rubriek kijken bekende ex-studenten terug op hun examentijd. Vandaag: schrijfster Lize Spit (29).

Bijna acht jaar geleden studeerde Spit af in de opleiding scenarioschrijven aan het RITCS in Brussel. Volop bezig aan haar tweede roman vindt ze de alles absorberende werkmodus waarin ze zich momenteel bevindt erg vergelijkbaar met de examenperiode uit haar studententijd.

"Een echte blok zoals ik zag bij mijn broers en zussen die van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat achter hun bureau doorbrachten, kende ik niet. Aan het RITCS hadden we de eerste twee jaar wel een aantal theorievakken, maar eerlijk gezegd moest ik me daar nu niet bepaald te pletter voor studeren.

"Wel erg intensief waren de praktische eindwerken; om die op tijd in te kunnen dienen, sloot ik me op het einde van het academiejaar echt op.

"Ik was erg perfectionistisch; te laat komen of een deadline missen waren mijn grootste angsten. Een kunstschoolmentaliteit had ik allesbehalve, daarvoor had mijn strenge middelbare school, waar spaghettibandjes dragen en grasperken betreden strikt verboden waren, mij te grondig gedrild. Het ging zelfs zo ver dat ik op mijn fietsstuur panelen met mijn opgekleefde samenvattingen monteerde zodat ik nog wat extra kon studeren.

Jeukend voorhoofd

"Achteraf gezien ben ik wel blij met de discipline die me daar in het Kardinaal Van Roey Instituut bijgebracht is, maar ik vraag me nog altijd af hoe ik dat eerste jaar in Brussel overleefd heb. Net vanuit mijn klein Kempisch dorp naar de grootstad verhuisd, was ik echt een wereldvreemde seut.

"Tijdens de examens waren het altijd mijn notities die rondgingen: niet omdat die de beste waren, wel omdat ik geen les oversloeg. Ik was een zodanige streber dat zelfs een allergische aanval inclusief jeukerig voorhoofd mij er niet van weerhield mondeling examen af te leggen. Voor de examens zelf was ik niet niet bang. Veel griezeliger vond ik de persoonlijke kortfilmpjes die we moesten maken.

"Van een pellicule had ik voor mijn tijd aan het RITCS nog nooit gehoord, ik had me enkel ingeschreven omdat ik wilde schrijven. In filmmaken was ik niet geïnteresseerd; ik had dan ook geen flauw idee hoe ik zoiets moest aanpakken. Met het geleende cameraatje van mijn buurman bezondigde ik me aan alle smakeloze clichés; van deAmélie Poulain-soundtrack tot de afgaande wekker als beginmotief. Best gênant om daar nu op terug te blikken."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234