Zaterdag 04/07/2020

ColumnJohn John en Missy

#Likeme toont je dochter een toekomst zoals ze die voor zichzelf verbeeldt

Beeld Damon De Backer

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (10) en Missy (7). 

Je zou inmiddels wel beter moeten weten. Telkens als je, de welgekomen rust in ‘uw kot’ gulzig verzwelgend, ­verzucht dat de kinderen toch goed kunnen samen ­spelen (enfin, toch al twintig minuten), kan je wel ­voorspellen wat er binnen de volgende vijf minuten gaat gebeuren. Geschreeuw en getier. Vechten soms ook.

Als een kano op een wildwaterbaan in het pretpark trekt de sfeer zich eerst zachtjes omhoog. Gelach alom. Net voor de top wordt bereikt, slaat enthousiasme om in uitdagerij. En dan duikt de sfeer met een rotvaart naar beneden.

Oorzaak van de oorlog ditmaal: verliefdheid. Een gevoelig thema voor een gevoelige jongen van tien. Als Missy te lang doorpookt over mogelijke liefjes van haar grote broer, volgt de voorspelbare ontlading.

Weet zij veel. Je dochter is al de hele lockdown lang in de ban van De Kus. Die kent ze van #Likeme, de befaamde Ketnet-kindersoapmusical. Ze kent inmiddels de fragmenten uit de tv-serie waarin gekust wordt uit het hoofd. Feilloos scrolt ze met haar vingertje over de tablet tot ze in een aflevering het moment van de waarheid vindt. Daar kijkt ze niet één keer naar, maar vijf keer, tien keer. En ze kijkt niet afstandelijk en geamuseerd, maar smachtend en vol verlangen. Net als hoofdpersonage Caro is ze ‘op’ Vince, de knappe jongen in de serie met de onweerstaanbare dansbewegingen.

Er zijn vele verliezers in deze coronacrisis. Maar er zijn toch ook een paar winnaars. Eén ervan is #Likeme. Met welke factor moet het streamen, bekijken en downloaden van die serie niet vermeerderd zijn, nu alle kinderen verplicht thuiszitten? Uit eigen ervaring zou je zeggen: maal vijf?

Het is vrij helder wat je dochter zo ­geweldig vindt aan deze tv-serie. #Likeme toont je dochter een toekomst zoals ze die voor ­zichzelf verbeeldt. Het is het drama van het voortdurende aantrekken en ­afstoten van vriendinnen dat ze kent uit haar eigen leven, versterkt met het ­vooruitzicht om een groot meisje te zijn. Het vooruitzicht om een rugzak te dragen in plaats van een ­turkoois-roze boekentas. Het vooruitzicht ook om gekust te worden.

In de leeskamer sta je samen met Missy voor je ­computer opgesteld. Zullen wij eens een dansje uit #Likeme naspelen, had je je dochter voorgesteld en haar blik is de geselingen waard. Daar sta je dan, bijtrekpassen en pirouettes te oefenen op de oude hit van Sandra Kim. Je zwoegt en je vloekt, maar de giechellach van Missy is een vaccin tegen alle somberte.

Het dansje wordt een flinke miskleun, maar misschien slaagt #Likeme in wat nog niet eerder lukte: je dochter en jezelf echt dicht bij elkaar brengen.

“Papa, kom”, zegt ze plots. “Jij moet me ronddraaien. Ik ben Caro en jij bent Vince.” Ze komt in je armen ­gelopen en je tilt haar zwierend op. Nog voor jullie ­hoofden elkaar raken, zegt ze: “Ieuw, wat vies”.

Niemand heeft ooit zo mooi ‘ieuw’ tegen jou gezegd.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234