Vrijdag 24/05/2019

Standpunt

Liesbeth Homans verdient een rode kaart

Beeld Eva Beeusaert

Bart Eeckhout is opiniërend hoofdredacteur.

Uit De Morgen van 27 februari 2017. “De opeenvolging van onwaarheden van minister Homans roept een eenvoudige maar ernstige vraag op: mag een minister liegen? (…).” Het antwoord is inmiddels goed bekend. De minister mocht blijven.

Nu verdraait minister Liesbeth Homans (N-VA), bij de publicatie van nieuwe kinderarmoedecijfers van Kind & Gezin opnieuw de waarheid. Als verschoning voor haar falende beleid werpt de minister op dat het de instroom van vluchtelingen is die de armoede mede de hoogte injaagt. Ze vindt die conclusie zo belangrijk dat ze er haar persbericht mee betitelt. Daarvoor beroept ze zich op het rapport van Kind & Gezin zelf. Dit zijn de feiten: in dat volledige rapport wordt met geen woord over vluchtelingen gerept. Een persbericht van vorig jaar is het vijgenblad waar de minister zich nu achter verschuilt.

Was deze regeerperiode een voetbalwedstrijd, dan heeft minister Homans al driemaal een zware overtreding begaan. In een goed functionerende parlementaire democratie, met macht en tegenmacht, volgt dan de rode kaart.

Dat we ons daar voorts geen illusies over maken. De minister blijft ook deze keer zitten waar ze zit. Uiteraard.

Niet de kern van het drama

En, ach, natuurlijk is die zoveelste verdraaiing van feiten vanwege de minister niet de kern van het drama van de groeiende kinderarmoede. De essentie is het falende beleid. Bij aanvang beloofde mevrouw Homans de armoede met de helft te zullen terugdringen. De waarheid is dat de cijfers, jaar na jaar, nog slechter zijn dan voorheen (en ook toen was het al bij lange na niet goed).

Deze Vlaamse regering heeft niet alle sleutels in handen, maar ze heeft wel degelijk voldoende bevoegdheden om het armoedebeleid bij te sturen. Via de kinderbijslag bijvoorbeeld. Via een sociaal woonbeleid ook. Het terugdringen van kinderarmoede is nooit een prioriteit geweest. De nieuwe stijging is daar het gevolg van.

Hoe onwaardig moet je communicatiestrategie dan zijn om die eigen politieke verantwoordelijkheid in de nek te schuiven van een onmondige groep, die zich niet kan verdedigen? Mevrouw Homans staat niet alleen. Haar partijgenoot Sander Loones verbindt de stijgende kinderarmoede in zijn eigen gemeente Koksijde aan de inplanting van een asielcentrum. Dit zijn de feiten: na sluiting van dat centrum zijn de cijfers blijven stijgen. Het is een stigmatiserende onwaarheid van de zuiverste Trumpiaanse soort.

Armoede is in dit land inderdaad grotendeels, maar niet uitsluitend, gekleurde armoede. Armoede werkelijk bestrijden is electoraal niet interessant. Het kan de leidende partij in dit land geen lor schelen hoe het eraan toegaat in die kansarme, vaak anderstalige gezinnen aan de onderkant. Enkel als kanonnenvoer in een zoveelste identiteitsstrijd zijn ze nuttig.

Zeker, in de exclusieve Club Vlaanderen van de N-VA-leiding zijn ook vreemdelingen van harte welkom. Als ze succesvol zijn en niet tegenspreken. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.