Dinsdag 28/06/2022

Lezersbrieven

Lezers reageren: "Perfect verwoord wat wij al de hele week denken, maar nauwelijks durven zeggen"

null Beeld THINKSTOCK
Beeld THINKSTOCK

Voortaan vindt u online een selectie lezersbrieven. Op deze pagina leest u de ingezonden brieven van 28 en 29 november: over Yves Desmets essay 'O volgzaam België'; 'Opa Abdeslam', klimaatactivisme en oudercontact op school.

Lezersbrieven

O volgzaam België

De vragen en bedenkingen die Yves Desmet formuleerde in het pamflet O volgzaam België, miste ik op de VRT en in het parlement. Hoe gaat de overheid om met dreiging en onheil? Hoe gaat een rechts bewind hiermee om? Met meer repressie, geweld, oorlog. Met politie en soldaten. Terwijl in ons land de laatste tien jaar duizenden stierven in het verkeer en een paar mensen door terrorisme. Angst opblazen, uitvergroten. En de oppositie kwam nauwelijks met een andere verhaal. Ze zweeg inderdaad.

Ik heb een paar jaar in Molenbeek meegewerkt in een lagere school. Ik was elke dag blij dat ik er naartoe kon. Ik had het gevoel dat ik er zinvol werk deed, want ik voelde heel goed dat er veel sudderde. Jongens vertelden over hun grote broer, die een mooie auto had en toch niet werkte of studeerde. Ze waren moeilijker te motiveren dan de meisjes. In de school waren slechts een aantal Vlaamse kinderen. Kinderen van ouders die bewust voor een multiculturele school kozen. Die kinderen waren een zegen, want de taalachterstand van de meerderheid wordt vooral weggewerkt wanneer er veel en goed gepraat kan worden in de klas. Ook mijn wereld ging er open. Ik leerde niet alleen het lekkere gebak kennen dat de moeders bij elke gelegenheid aansleurden, maar ook veel verhalen van kinderen.

Verhalen van kwetsbaarheid, van niet aanvaard worden, van zich kansloos weten in dit land. Verhalen over wantrouwen en onbegrip. Ik kreeg er veel respect en waardering voor de leerkrachten, die in dat schooltje geloofden en er hun ziel in staken. De meeste projecten van ondersteuning van dergelijke scholen zijn ondertussen afgebouwd. In Molenbeek vind je mooie bouwprojecten, maar alleen voor meer begoeden. Aan de echte problemen wordt weinig gedaan. Ik hoor Bart De Wever zeggen dat de senaat mag afgeschaft worden, met dat geld wil hij de Staatsveiligheid spijzen. Ik heb hem nog nooit horen vertellen vanuit welke waarden hij de echte maatschappelijke problemen gaat aanpakken. Ik mis langetermijndenken.

Misschien kan De Morgen een lange reeks maken over projecten die hoopgevend zijn, want dat daar is nood aan. Er zijn in ons land zoveel mensen die om hun afkomst geen kansen krijgen. Taalachterstand nekt veel kinderen al in de lagere school. Diploma's zijn hen niet voldoende om aan werk te geraken. Vrouwen en meisjes worden nog veel gekortwiekt. Een verloren generatie is een gevaar voor de toekomst. Politiek is langetermijndenken. Politiek moet oog hebben voor het welzijn van heel de bevolking en met grote zorg voor de zwaksten van de samenleving. Wanneer hoor ik dat verhaal?
Wilfried Luyten, Bonheiden

null Beeld DM
Beeld DM

O volgzaam België (2)

Met het pamflet O volgzaam België heeft Yves Desmet perfect verwoord wat wij al de hele week denken, maar nauwelijks durven zeggen. Dat houdt ons niet tegen, en u blijkbaar ook niet. Waarvoor dank dus.
Maya Caen

O volgzaam België (3)

Geachte heer Desmet,

Bedankt voor uw beschouwingen rond de angst in onze maatschappij, en om de argumenten die ik zelf deze week aan vrienden en patiënten en studenten aanbracht zo mooi te verwoorden. Rond Ieper in mijn lievelingsrestaurant, met mijn Amerikaanse vriendin op bezoek, uiteraard afgeraden door al haar "peers", hoorde ik van afzeggingen uit het buitenland. Twee keer een groep van 20, uit Slovenië en de Fiji eilanden. In Ieper god gebeterd.

Nabespreking met studenten geneeskunde aan de rustige KULAK; angst voor aanslagen aldaar, vraag naar politie op de campus, verhalen van patiënten ook politieagenten met vraag naar ziekteverlof, uit angst. Mijn oproep om rust en rationaliteit wordt vooral lichaamstaalmatig ook door deze mensen niet aanvaard. Laat ons hopen dat de angst voor ziekte, voor aanslagen, voor vliegtuigongelukken wat tempert en dat "de maakbare" wereld, waar Napoleon al zijn tandjes op stuk beet, plaats kan maken voor rust en humor... en aanvaarding.

Als uitsmijter is het opmerkelijk hoeveel je het woord "oplossing" hoort. Mijn antwoord is altijd "het dichtste waar je bij een oplossing komt en zeker in de geneeskunde is als je een Dafalgan in water legt".
Franky D'Argent

Opa Abdeslam

Beste mevrouw Benfquih, laat bitterheid niet winnen (Bang voor Abdeslam, oom en opa Abdeslam, DM 28/11). Er zijn ook veel andere mensen die graag naast u zitten op de tram, die uw krullen en uw huidtype waarderen. Het is niet omdat deze mensen niet luid spreken dat ze er niet zijn. Zoek naar een stille glimlach of een vriendelijk knikje. Het doet me iets dat mensen die ik altijd gekend en gerespecteerd heb meer en meer denken dat ze niet welkom zijn. Laat bitterheid asjeblieft niet winnen.
Hilde De keersmaecker

Klimaatactivisten

Joshua Goldstein en Steven Pinker hebben 'drie lastige waarheden voor klimaatactivisten' (DM 28/11). Laten we dit stuk punt voor punt weerleggen:

1. Het invoeren van slavernij heeft veel rijkdom gebracht aan de mensheid. Dus blijven we dat dan ook maar toepassen? Die rijkdom was niet voor iedereen? Als we blijven uitstoten verdwijnen hele steden onder water. Dat lijkt me ook niet zo goed voor iedereen. Nu gaat de winst evenzeer naar een beperkt groepje.

2. We gaan de ene vervuilende industrie toch niet vervangen door een andere vervuilende? Als we overstappen, dan graag op de minst en liefst niet vervuilende. Er zijn ondertussen genoeg rapporten verschenen die aantonen dat we tegen 2050 volledig op hernieuwbare energie kunnen leven (het laatste 'Energy (R)evolution-rapport' in september nog). Wachten met investeren tot zon en wind meer dekken dan 1% en 4%? Dat soort cirkelredeneringen staat verandering in de weg. Kernenergie is een oplossing, maar de verkeerde: als je overstapt doe het meteen goed.

3. Er zijn oplossingen die meer doen dan enkel opwarming tegen gaan. Als je een windmolenpark opstart met burgerparticipatie, dan heb je hernieuwbare energie en gaat de winst ook naar vele burgers ipv 1 groot bedrijf. Dan ligt de macht niet langer in handen van enkele bedrijfsleiders. Die ongelijkheid houdt ook verandering tegen. Als je die meteen aanpakt, sla je 2 vliegen in 1 klap. Daar is toch niets mis mee?
Jordy Loones

Sorry dat we werken

'Sorry dat we werken', schreef Wim Hoste (DM 28/11). De vader van vier hoopt met een open brief scholen te laten inzien dat contactmomenten tussen 9 en 15 uur niet vanzelfsprekend zijn voor wie een job heeft. Lastminutezoektochten naar knutselspullen of "een geel T-shirt met groene zonnen" zijn dat evenmin. "Dit moet toch anders kunnen." Een onderwijzer reageert.

Beste Wim Hoste,

Misschien is het op de school van jouw pleegkinderen niet het geval, maar mijn oudercontacten stoppen zelden voor 20 uur. Voor 8.30 uur of 's middags ontvang ik ook graag ouders als dat nodig is. Oudercontacten hoeven trouwens ook niet beperkt te worden tot die 'vaste dagen', hé.

Ik onderbreek mijn lunchpauze al jarenlang om gratis toezicht te houden op kinderen die zo geen 'eetzaalboete' - heet dit wel zo? - hoeven te betalen. Een 'luisterboete' moesten ze tijdens deze (voorlees)week alvast niet incalculeren om de - door leerkrachten én door werkzame ouders gebrachte - middagverhalen te beluisteren.

Buiten het lesgeven, toezichten, busdiensten, team- en werkgroepvergaderingen en het aardig pakket voorbereidings- en verbeterwerk steek ik graag energie in weekendjes eetfestijnen, klusjeszaterdagen, schoolfeestzondagen, schildervakanties...

Dingen gaan kopen tegen de volgende dag hoeft ook echt niet; ik betrap mezelf eerder op speurtochten naar kosteloos materiaal, 'overschotten' in handelszaken of restjes vanop eigen zolder. Oh ja, voor kinderen met 2 papa's denk ik aan 2 vaderdaggeschenken, hoor.

Een snipperdag nemen is voor mij en mijn ook al onderwijzende partner niet meteen aan de orde, maar is dat voor jou of jouw partner toevallig wel mogelijk? Of zit er heel af en toe toch ergens een gaatje in het weekrooster van een pedagoog? Misschien nemen jullie dat samen met de school dan in overweging bij de eventuele planning van een CLB-overleg over een van jullie geliefde 'kids'?

Enfin, ik veronderstel dat jij of jouw partner als bekommerde vader wel in de oudervereniging of de schoolraad zit. Bespreek je dat daar dan eerst voor je het uitbazuint? Dat verwacht ik alvast van een pedagoog met al het begrip voor leerkrachten waarvan velen al het beste voor hebben, maar helaas ook niet vlekkeloos in een ideale wereld leven. Dank je wel!

Vriendelijke groeten,
Steven De Wever, onderwijzer

null Beeld DM
Beeld DM
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234