Donderdag 01/12/2022

OpinieLezersbrieven

Lezers over drugsbeleid: ‘De geschiedenis staat bol van gefaalde repressies’

null Beeld Shutterstock / andriano.cz
Beeld Shutterstock / andriano.cz

Het oplaaiende drugsgeweld in Antwerpen zet ook de gebruiker opnieuw in de kijker – want ‘geen dealer zonder klant’, klinkt het weleens. Wat moet er volgens onze lezers gebeuren om druggebruik beter aan te pakken? Moet er harder gestraft worden of waarschuwen we nog niet genoeg voor de risico’s? Is een legalisering van bepaalde drugs een goed idee of gaan we druggebruik dan net aanmoedigen? Een greep uit de inzendingen via demorgen.be.

Lezers

Legaliseren

Als je de zwarte markt en het criminele milieu wil aanpakken, moet je legaliseren. Wie drugs nodig heeft, kan ze afhalen bij de apotheker of in een medisch-sociaal centrum. Zo heb je er nog een beetje controle over. Beter voor de gezondheid, voor de staatskas en voor de veiligheid.

Agnes Onghena (65), Hamme

Realitycheck

Gebruikers moeten geconfronteerd worden met de mogelijke gevolgen van druggebruik. Iets in de lijn van wat men bij verkeersongevallen doet. Noch harder straffen noch gedogen zijn goede en efficiënte oplossingen. Veel gebruikers minimaliseren hun verslaving en vooral de gevolgen ervan. Een realitycheck op harde wijze met echte verhalen van medemensen kan het verschil maken. Dealers moeten zwaarder gestraft worden.

Griet Dekocker (57), Temse

Portugal

Meer sensibiliseren. Portugal is het bewijs dat decriminalisering werkt: het druggebruik (en -misbruik) is daar sindsdien serieus gedaald. Elk progressief land volgt, maar de meeste landen in Europa staan nog ver achter.

Leen Gheys (26), Zonhoven

Gedogen en sensibiliseren

Harder straffen heeft nog nooit gewerkt bij een verslaafde, dat kan eender welke welzijnswerker of psycholoog bevestigen. Blijft dan enkel gedogen en sensibiliseren over, maar doe het maar eens in een land met een afstraffingscultuur.

Alain Franzolini (55), Schaffen

Wel bekome het de bourgeoisie

Doe gewoon als Louis Tobback ooit zei: “Eigenlijk zou ik als socialist geen punt moeten maken van cocaïnegebruik. Als de bourgeoisie zichzelf kapot wil snuiven: wel bekome het haar.”

Johny Goessens (65), Aalst

Sociaal verschijnsel

Druggebruik is een sociaal verschijnsel dat in elke cultuur voorkomt, net als godsdienst en muziek. Het huidige drugsbeleid is geen drugsbeleid. Verbieden is een excuus om je kop in het zand te steken. Verbieden wil gewoon zeggen: dit beleid overlaten aan criminelen. En dan de schuld op de gebruikers steken? Gebruikers zijn ook burgers en iemand de vrije keuze daarin laten is niet aanmoedigen. Vrijheid is niet zonder risico’s, maar om ze daarom volledig af te pakken gaat een beetje ver en is ondemocratisch, naar mijn bescheiden mening.

Bart Deleplanque (49), Oostende

Drugshaming?

Er bestaan tegenwoordig vele soorten ‘shaming’: carshaming, flyshaming enzovoort. Waarom geen drugshaming? Alternatievelingen die een jointje roken, ravers op allerhande pilletjes op festivals, beursmakelaars met een lijntje coke. Hiermee wordt een maffia gefinancierd. Druggebruik zal enkel minderen, niet door bestraffing maar als het gebruik ervan maatschappelijk onaanvaardbaar wordt.

Stavros Kanakaris (59), Sint-Agatha-Berchem

Bij de apotheker

Drugs moeten in apotheken verkocht worden of in speciaalzaken, eventueel met een beperking qua hoeveelheid. Gewoon legaal zoals alle andere genotsmiddelen. De Wereldgezondheidsorganisatie heeft al jaren berekend dat er meer mensen sterven door de illegaliteit van de handel dan door drugs. Bovendien kunnen we daarop ook nog belastingen innen. Een win-winsituatie.

Daniel De Schryver (62), Berlijn

Lastige kwestie

An sich is dit een moeilijke vraag, en ook één waarbij we naar mijn mening een onderscheid moeten maken in soorten drugs. Softdrugs zoals cannabis zouden we beter legaliseren en regulariseren. Een door de staat gecontroleerd systeem waarin de totale geproduceerde hoeveelheid, het THC-gehalte en gebruiksproblematiek in de gaten kunnen worden gehouden valt te verkiezen boven een gedoogbeleid waar het geld nog altijd illegaal blijft en de maatschappij alle controle ook nog eens uit handen geeft.

Waar het echter de combinatie van drugs en risicovolle activiteiten of verantwoordelijke beroepen betreft, moeten de regels strenger en proportioneler, en de pakkans hoger. Laten we eerlijk zijn: gezopen, geblowd of gesnoven hebben en vervolgens achter het stuur van een vrachtwagen of een 3 ton zware SUV kruipen, maakt van jou een groter gevaar voor de samenleving dan als voetganger in een park denken dat ‘die bomen echt wel relaxed zijn’. Ook een verplichte routinematige drugstest voor politici, rechters, advocaten, artsen en politieagenten lijkt niet overbodig, als we de recente artikels in deze krant mogen geloven.

Wat ons bij het tweede deel brengt: de harddrugs. Het probleem bij harddrugs zit niet alleen bij de gebruikers, maar vooral in het gehele systeem erachter. Aan harddrugs kleven liters bloed, duizenden doden en hectares vernielde natuur, zowel daar als hier. Die data zijn zodanig gekend door de hele maatschappij dat er geen morele verantwoording meer is voor gebruik tenzij extreem egoïsme. De vraagzijde doet er toe.

Dus stel ik als compromis voor dat diegenen die met harddrugs worden gepakt niet worden gestraft, mits een verplichte plaatsing in een afkickcentrum. Belangrijker in het algemeen is dat wij als maatschappij ook stoppen met het ophemelen van (hard)drugscriminelen en -gebruikers, en hen opnieuw leren te beschouwen als het moreel en mentaal minderwaardige tuig dat het is.

Maarten Michiels (35), Antwerpen

Regulering

Ik zou druggebruikers aanpakken zoals we dat doen met de meest sociaal aanvaarde drug: alcohol. Een regulering lijkt mij de beste oplossing, en de fondsen die vrijkomen kunnen we gebruiken om de mensen op te leiden over de verschillende soorten drugs. Wat doet het met je lichaam tijdens, maar ook na het gebruik? Vaak worden de afkickverschijnselen in een doofpot gestoken terwijl ze net deel uitmaken van het gebruik. Te veel alcohol zal een serieuze kater geven. Het gebruik van MDMA zal je in een heerlijke roes brengen tijdens gebruik, maar de dagen erna loop je knetterdepressief.

Repressief optreden werkt niet. Dat is al vaak bewezen in België. Reguleer en sensibiliseer! Zoals met alles zullen er mensen zijn die hun grenzen niet kennen – opnieuw: kijk naar alcohol – maar een regularisatie en een sensibilisering kan leiden tot sociale controle en minder doden ten gevolge van een inferieur product.

Pepijn De Paepe (42), Herzele

Anders nadenken

Ik denk dat we in eerste instantie anders moeten nadenken over druggebruik. Het is ons aangeleerd om sommige drugs te aanvaarden en andere niet. Druggebruik mag je zeker niet aanmoedigen maar ik denk wel dat er bestaansruimte voor moet zijn, zeker als je weet dat het niet altijd een probleem hoeft te zijn. Net zoals het niet altijd een probleem hoeft te zijn om nu en dan een glaasje wijn te drinken. Niets nemen is beter, dat klopt, maar voor sommige mensen kunnen bepaalde drugs juist een therapeutische functie hebben. Mensen straffen omdat ze een probleem hebben werkt niet en is bovendien niet meer van deze tijd. Beter is om te begrijpen wat hun noden zijn en om eventueel te zoeken naar andere, gezondere manieren om met hun zorgen om te gaan.

Mensen ontmoedigen door met straffen te dreigen is geen oplossing. Daarmee creëer je geen echte motivatie om met iets te stoppen dat niet goed voor je is. In Portugal hebben ze een zware epidemie kunnen counteren door decriminalisatie en door in te zetten op (meer) zorg voor degene die ze nodig hebben. Legalisatie van bepaalde drugs zal niet leiden tot een hoger gebruik. Het verbieden zal niet leiden tot een lager gebruik. ’t Lijkt me beter dat we kijken naar hoe we drugs een betere, veiligere, gecontroleerde plaats kunnen geven in het menselijk bestaan dan het te bestrijden. Je kan dat niet bestrijden en misschien hoeft dat zelfs niet.

Door iets in een taboesfeer te houden onderhoud je een stuk van het probleem in plaats van het op te lossen. Het vraagt maturiteit, maar we moeten leren leven met de ongemakken en gevaren van een veranderende wereld. Het beste is om er in de jeugd voor te zorgen dat mensen minder nood hebben om te vluchten voor hun zorgen of dat ze andere manieren aangeleerd krijgen om met pijn om te gaan. Enerzijds meer sensibilisering en snellere en gemakkelijkere zorg voor wie het nodig heeft. Ik denk dat de visie van Jan Tytgat, Tom Decorte en Paul De Grauwe correct is. Het gebruik en de zoektocht naar roesmiddelen zal altijd blijven bestaan. Het bestrijden ervan is meer een cowboyverhaal dat maar tijdelijke oplossingen biedt! Zonder er voor of tegen te zijn denk ik dat een andere visie en aanpak bijzonder noodzakelijk zijn.

Pedro da Silva (51), Antwerpen

‘The war on...’ werkt niet

Volgens mij dienen alle drugs gelegaliseerd en gereguleerd te worden. De geschiedenis staat bol van gefaalde repressies. De hoogste alcoholconsumptie ooit in de Verenigde Staten vond plaats tijdens de drooglegging. Let’s face it, ‘the war on...’ werkt nu eenmaal niet.

De war on drugs in België alleen kost ons miljoenen. Neem daar de medische en psychologische behandeling van overdosissen, verslavingen en wat nog allemaal bij, en we zitten met een gigantische kost voor de maatschappij. Daarnaast is er een miljardenverlies aan belastingen. Ondertussen zijn drugs (vaak gemengd met de grootste vuiligheid) verkrijgbaar op elke hoek van de straat. Casestudy’s in bijvoorbeeld Portugal en Nederland hebben aangetoond dat het gedogen van drugs leidt tot een daling in plaats van een stijging van het gebruik.

Laat de overheid op een correcte manier drugs produceren en verdelen, natuurlijk niet aan minderjarigen. We doen het toch al – alcohol en tabak, iemand? Spendeer de helft van de belastingen, accijnzen, en andere inkomsten op deze drugs aan opvoeding, behandeling, ontraden en onze maatschappij wordt een stuk beter.

Gebruik anderzijds het geld dat bespaard wordt op de war on drugs om ons land veiliger te maken en onze jongeren beter op te leiden. Bijkomende leukigheid is dat de criminaliteit drastisch zal dalen.

Nathan Gossé (30), Eke

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234