Dinsdag 25/02/2020

Bijgedachte

Leve de onbevreesde scouts- en Chiro-leiders

Chiro-meisjes op kamp in Opoeteren. "De jongeren ervaren er een gevoel van vrijheid. In veel grotere doses dan thuis voorhanden is", meent Koen Vidal.Beeld Bob Van Mol

Koen Vidal is commentator bij De Morgen.

Tja, verantwoord kun je het niet noemen. Die scoutsleider die negen geblinddoekte jongeren in zijn Renault Kangoo propte. De ondertussen verketterde jongeman gebruikte zijn smartphone als gps. In een bocht gleed de gsm van het dashboard, de chauffeur probeerde het toestel te grijpen, raakte zo van de baan en botste op een verlichtingspaal. Een van inzittenden bleek een lichte hersenschudding te hebben, de andere scouts bleven ongedeerd. De leider had niet gedronken en reed ook niet te snel.

De meeste kranten brachten het ongeval op hun voorpagina, vaak aangevuld met een volledige pagina binnenin met foto's en graphics van de dwarsdoorsnede van een Renault Kangoo. In die artikelen stond dat de jonge chauffeur een gevangenisstraf van acht dagen tot acht jaar riskeert, een maximale geldboete van 6.000 euro en een rijverbod. Onze publieke tv-omroep stuurde trouwens een cameraploeg naar Korbeek-Dijle, plaats van het malheur.

Om eerlijk te zijn: ik hoop dat de scoutsleider er met een blaam van afkomt en verder vrijuit gaat. En om nog eerlijker te zijn: ik vind de berichtgeving over dit incident nogal beroerd. Niet alleen omdat het hier eigenlijk over een nogal banaal fait divers gaat. Maar meer nog omdat dit de meest banale manier is om over scouts- en Chiro-kampen te berichten: laat 300.000 jongeren met een kleine 30.000 leiders op zomerkamp vertrekken, wacht tot een groepje tegen een boom rijdt, schrijf daarover een fors stuk en beschouw het kampseizoen op die manier als afgehandeld.

Koen Vidal.Beeld Wouter Van Vooren

Nachtelijke wandeltocht

Zonde van het papier, zonde van de zendtijd. Want over dit fenomeen - qua aantal deelnemers uniek in België - zou je zoveel origineler en zoveel minder angstaanjagend kunnen schrijven. Je zou het bijvoorbeeld kunnen hebben over het gevoel van vrijheid dat jongeren op jeugdkamp ervaren. In veel grotere doses dan thuis voorhanden is. Ik kan genieten van de verhalen van een 15-jarige zoon die tijdens een Chiro-kamp enkele dagen en nachten met een groep vrienden en vriendinnen door de Ardennen trekt, bij een boer in de schuur moet overnachten, hopeloos verloren loopt, twee pakken friet per dag eet en uiteindelijk veel te laat in het Chiro-kamp terugkeert. Neen, de leiders zijn dan niet ongerust. Ze kennen hun kerels en tiptiens in bepaalde opzichten beter dan wij, hun ouders.

Dat de nachtelijke wandeltocht af en toe langs een drukke weg gaat, hoor je pas veel later waardoor het ook niet veel zin meer heeft om je ongerust te maken. Als ouder weet je dat zo'n kamp over avontuur gaat. En avontuur gaat onvermijdelijk ook over leren omgaan met gevaar. En je weet ook dat het hier om jongeren gaat die af en toe nog kunnen struikelen over die gevarenlijn.

Lege nest

We hebben ze allemaal al gezien: die scouts die veel te snel (maar wel met opgewonden blik) met hun fiets van een Ardense helling sjezen. Dat metershoge kampvuur. Die jongeren die 's nachts in hun blote flikker van een rots in een rivier duiken. Maar laat dat nu net de reden zijn waarom onze zonen en dochters absoluut naar zo'n kamp willen.

Een ander mooie story over jeugdkampen zou kunnen gaan over het feit dat nogal wat ouders zo'n tiendaagse afwezigheid van hun kinderen als een ambigue belevenis ervaren. Plotseling dat sentiment over het lege nest. Maar misschien nog overheersender: een gevoel van tijdelijke vrijheid om en couple nog eens naar de cinema of een chic restaurant te gaan.

Wellicht het meest spectaculaire verhaal kan geschreven worden aan het einde van de scoutscarrière. Wanneer een 16- of 17-jarige beslist om er alleen op uit te trekken: eerst met de trein naar Oostende, een jaar later met de tent naar Roemenië en uiteindelijk met het vliegtuig naar Zuid-Afrika. Afgewisseld met het eerder bizarre idee om met enkele vrienden op een terril van Charleroi te gaan kamperen.

Dit alles gebeurt met een zelfvertrouwen en een naturel die wij ervaren volwassenen ergens zijn kwijtgeraakt. Uiteraard allemaal de schuld van die scouts- en Chiro-leiders.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234