Donderdag 22/10/2020
Beeld DM

ColumnMark Coenen

Lazarus woont in Washington en is zo stoned als een garnaal

Mark Coenen is columnist.

Vier jaar geleden bevond ik mij in het gezelschap van 80.000 onbesmette Amerikanen, in beate bewondering verenigd voor de muziekbelevenis van ons leven. Bij Indio, California, een boogscheut van Palm Springs, vond toen twee weekends na elkaar Desert Trip plaats. 35 graden in de schaduw, de sfeer was uitstekend, de muziek ook.

Het werd oneerbiedig maar volkomen terecht Oldchella genoemd, bejaarde pendant van het jaarlijkse hippe muziekfestival Coachella. Op één podium verenigd: zestig jaar popmuziek met zicht op – langs de ene kant – de woestijn en – langs de andere kant – op majestueuze bergen, die in de gloeiende en fotogenieke avondzon de mooiste lichtshow overbodig maakten. Dylan, Young, McCartney, Who, Stones en Roger Waters: een driedaagse die mijn muzikale jeugd samenvatte en met hoofdletters opgeschreven staat in mijn grote muziekboek.

Als laatste mocht Roger Waters aan de zandbak: hij liet bij de bisnummers het grote varken, dat Pink Floyd ooit gebruikte ter promotie van hun LP Animals, over de hoofden van het publiek vliegen. Op de zijkant ervan stond een fotocollage van Donald Trump en een doodshoofd, met daarbij de achteraf gezien profetische woorden ‘Ignorant, Lying, Racist, Sexist’. Het hele concert lang raasde Waters over de malicieuze magnaat maar zijn woorden waaiden weg in de wind. Zijn litanie werd door het oververmoeide publiek niet op applaus onthaald, het boegeroep klonk luid. Voor een deel omdat de Angelino’s vonden dat die verwaande Engelsman zich niet moest moeien met de Amerikaanse verkiezingen, maar ook omdat vele oudere jongeren, zelfs in het welvarende en progressieve Californië, the Don wel zagen zitten.

Toen ik de dag daarna via de cactussen van Joshua Tree naar Los Angeles terugreed, kon ik op de autoradio maar twee soorten zenders kiezen: een paar met uit hun denim broeken barstende powerrock uit de jaren stillekes en vele uit hun bijbel barstende religieuze zenders, die allemaal, maar dan ook állemaal, de lof zongen van the Don. Ondertussen waren wij in Europa er nog vast van overtuigd dat Hilary dat varkentje wel zou wassen. Een maand later wisten we beter. 

Vier jaar verder is het weer kantje boord en lijkt een overwinning van Biden, hoe gewenst ook, een soort van omgekeerde selffulfilling prophecy: hoe meer men zegt dat hij gaat winnen, hoe minder ik het geloof. De perceptieoorlog heeft waanzinnige en tsaristische allures aangenomen, met een president die alleen nog maar in hoofdletters tweet, daarbij krampachtig volhoudend dat hij op eigen kracht uit de dood is opgestaan.

Lazarus woont in Washington en is zo stoned als een garnaal. Ondertussen blijkt uit peilingen dat 40 procent van de Amerikanen klaar is om bij een verkiezingsuitslag die hen niet zint de wapens op te nemen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234