Woensdag 22/05/2019

Opinie Meyrem Almaci

Laten we niet elke keer slachtoffers wijzen op hun zogenaamd provocerende kledij

Meyrem Almaci Beeld Bob Van Mol

Meyrem Almaci is de voorzitter van Groen.

“Ze was op het verkeerde moment op de verkeerde plaats”, wordt dan gezegd. Het klinkt bijna als blaming the victim. Want als Julie daar niet op de fiets was langs gereden, was het misschien een ander meisje geweest. Dan hadden we de foto van een ander meisje gedeeld op sociale media, in de hoop dat ze alsnog veilig teruggevonden zou worden. Dan hadden andere families, andere vriendinnen, urenlang bang gewacht op het vreselijke nieuws. Dat ander meisje was dan blijkbaar op het juiste moment op de verkeerde plaats.

Dat de politiek nu massaal medeleven uit, is een goede zaak. Verbondenheid is belangrijk, zeker op moeilijke momenten. En laat ons dat empathisch doen. Niemand heeft nu iets aan een rondje zwartepieten, aan electoraal opbod, aan verwijten heen en weer. Laat ons kijken hoe we onze samenleving samen veiliger kunnen maken. Maar dan is het ook onze taak om de analyse te maken, op zoek te gaan naar de dieperliggende oorzaken, op zoek te gaan naar wat fout loopt. Bovenaan de lijst staat: een prioriteit maken van de strijd tegen seksueel geweld.

Rampzalig slecht

Tot op vandaag doet slechts tien procent van de slachtoffers melding van een verkrachting. Dat zijn er ongeveer 3.000 per jaar, die officieel geregistreerd worden. Dat blijkt uit de knelpuntennota van het Instituut voor Gelijkheid van Mannen en Vrouwen. Zo’n 44 procent van die klachten wordt geseponeerd. De veroordelingscijfers liggen tussen de 13 procent en de 16 procent. We doen het daarmee rampzalig slecht in vergelijking met andere Europese landen.

Hoe is dat toch mogelijk, hoor ik u vragen? Gebrek aan bewijs, of de identiteit van de dader is niet bekend. Maar soms ook omdat er sprake zou zijn van uitlokking. In enkele gevallen zelfs omdat het ging om een misdrijf binnen de relationele sfeer. Alsof een verkrachting binnen een relatie minder erg zou zijn. Alsof een getuigenis van seksueel geweld zonder hard bewijs onvoldoende is om serieus te nemen. Alsof het voor een slachtoffer niet even belangrijk is om gehoord te worden, serieus genomen te worden en professioneel begeleid te worden, los van de vraag of de dader kan worden geïdentificeerd en berecht.

Taboe

De strijd tegen seksueel geweld is gewoon geen prioriteit is ons land. Dat heeft meerdere oorzaken, zoals de beperkte strafmaat op seksuele misdrijven, de beperkte mankracht bij politie en justitie om op een empathische en grondige manier om te gaan met slachtoffers van seksueel geweld, en het taboe dat nog steeds rust op het thema. De politiek heeft hier verdomd veel werk. Investeer in politie. Investeer in professionele begeleiding van slachtoffers. Zorg dat elke getuigenis serieus genomen wordt en dat de slachtoffers professioneel begeleid worden. Dat betekent gespecialiseerde mensen in elke politiezone.

Dat betekent ook een andere strafmaat voor deze misdrijven. Seksueel geweld moet in ons land gewoon strenger worden aangepakt. Dat betekent betere, intensievere, maar vaak ook langere opsluiting en begeleiding van plegers, en veelplegers. Dat betekent opvolging, dat betekent specialisatie.

De samenleving kan hier als geheel ook haar rol in spelen. Laten we niet elke keer roepen dat ‘de slinger doorslaat’ als er een hashtag verschijnt op sociale media. Laten we niet elke keer slachtoffers van seksuele misdrijven wijzen op hun zogenaamd provocerende kledij of gedrag. Laten we niet elke keer concluderen dat ze op de verkeerde plaats was op het verkeerde moment. Zij is het slachtoffer van iemand die op de verkeerde plaats was. En hij was daar al veel te lang.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.