Woensdag 25/05/2022
Julie Cafmeyer. Beeld DM
Julie Cafmeyer.Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Lach, lach, lach gewoon terug naar mannen

Julie Cafmeyer is columnist.

Julie Cafmeyer

In de film The Worst Person in the World volgen we de jonge vrouw Julie (Renate Reinsve) doorheen verschillende liefdesrelaties, carrièreswitches en familieverhoudingen. De film toont aan dat een boeiend leven niet per se gaat om bepaalde stappen binnen een bepaald format.

Inspirerend voor mij, aangezien ik me bij momenten doodschaam in mijn zoektocht, in het inrichten van het leven als een volwassen vrouw. Om die reden wordt het in mijn columns stilaan overduidelijk dat ik geobsedeerd ben door de levensroutes van andere vrouwen die alleen zijn. Of ze nu echt bestaan of fictief zijn, levend of dood, een popster of mijn buurvrouw, maakt niet uit.

De scène die me voorgoed heeft veranderd, is het moment waarop Julie partycrasht. Ze voelt zich onbevredigd in haar relatie, gaat op zoek naar een nieuw avontuur. Zonder uitnodiging wandelt ze vrolijk een trouwfeest binnen. Een man in de hal lacht naar haar, ze lacht terug.

Ja, over dit moment gaat het. Een kort, eenvoudig moment waarop twee mensen naar elkaar lachen. Het kan onbeduidend overkomen, beste lezer. Banaal zelfs. Een doodgewone zaak, de logica zelve. Iemand lacht, de ander lacht terug. Toch voelde deze scène als een omwenteling. Alsof er een vinnig insect vrolijke sprongetjes maakte in mijn buik. Insecten die me kietelen in mijn binnenste.

Ik keek naar Julie die teruglachte naar de man en kwam tot het besef dat ik sinds mijn liefdesbreuk niet meer naar onbekende mannen lach. Ik duik weg, verstop mezelf, ontwijk elke blik die in mijn richting gaat. Nee mannen, jullie hoeven niet naar me te kijken. Ik ben een hopeloos geval dat niets van intimiteit bakt. Mijn liefdesgeschiedenis valt samen te vatten in een aaneenschakeling van afwijzingen en mislukte relaties. Kijk maar naar iemand anders. Jullie hoeven me niet lief te hebben, ik ben maar een klein vrouwtje. Een klein, arm vrouwtje.

Dankzij de lach tussen Julie en de onbekende man besefte ik dat je - ondanks de schaamte, de mislukking, het falen - ook in contact kan blijven met mannen. Er is geen enkele goede reden om niet terug te lachen. Ook dit is misschien een vanzelfsprekend inzicht, en toch voelt het groots. De simpele mogelijkheid om te lachen, ja te lachen, naar een man. In de fitness, in de supermarkt, in de bibliotheek, in de sauna, op straat, op de trein.

Lach, lach, lach gewoon terug, moedig ik mezelf aan.

Zo, dan weten jullie dat. Ik lach weer, misschien soms wat te veel, te overdreven, te onhandig, te gul, te angstig, te ongemakkelijk, maar ik lach. En ondanks dat kleine gebaar - het gaat tenslotte maar om twee mondhoeken die zich even optrekken, mijn ogen die voor een milliseconde stralen - voelt mijn glimlach als een innerlijke revolutie.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234