Zondag 08/12/2019
Prins Laurent en zijn zonen Aymeric en Nicolas en zijn dochter Louise. Beeld EPA

Camps

Koningskind zijn is een hondenbaan

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

Kris Peeters had geld willen toeleggen om de verjaardagstaart te mogen aansnijden voor het Chinese volksleger. En met hem de halve regering. Ook premier Charles Michel is dol op China. Op de Chinese ambassade in Brussel wordt geslijmd bij het leven voor een reisje naar Peking. Belgische handelsmissies kruisen elkaar. En in de haven van Antwerpen hangen de vlaggen uit wanneer een derderangs Chinees passeert voor een inkijkje. In de hele diplomatie is het China voor en China na.

Hugo Camps. Beeld Stephan Vanfleteren

Wie dan prins Laurent een sanctie oplegt voor zijn aanwezigheid op een Chinees staatsfeestje in Brussel, is een dissident van zichzelf, van zijn leiders en van zijn land. De regering moet juist dankbaar zijn dat monseigneur in het verlengde van de hysterie voor China op een stukje taart wil gaan kauwen ter attentie van het volksleger. Didier Reynders (MR) had ook gekund, maar die zal wel weer in Kinshasa hebben gezeten.

Het wordt Laurent nu kwalijk genomen dat hij geen toestemming heeft gevraagd voor zijn protocollair uitstapje. Als straf wordt hem een vijfde van zijn dotatie ontnomen. Stoerdoenerij ter attentie van N-VA, die een bloedhekel heeft aan de monarchie. Een prinselijke grappenmaker is er al helemaal te veel aan.

Wat mag de prins eigenlijk nog wel, buiten ademen, met autootjes en honden spelen? Nadenken en nog een beetje van de wereld zijn alvast niet. Als hij zich dezer dagen in een kippenren waagt, loopt hij het risico mee weggeruimd te worden. Laurent als staatsvijand. Waarom? Omdat hij als eigenzinnige solist een provocatie niet uit de weg gaat.

Wat moet hij anders in een leven dat gedoemd is tot leegte en fanfare? Welke vijftiger zou zich tot kleuter laten kleineren als hij eens op stap wil, of gevraagd is een feestje op de ambassade mee op te luisteren? Mag het, meneer Michel? Mag het, broer? Mag het, heren volksvertegenwoordigers? Mag het, Claire? Je zou je voor minder uitgebeend voelen in je mannelijkheid.

Dit koningskind mag dan een ongeleid projectiel zijn en graag schitteren in joyeuze onnozelheid, hij heeft ook nog zijn persoonlijke eer. Daar wordt nog weinig rekening mee gehouden. Van zwarte schaap in de familie naar het zwarte schaap van de regering: geen betere voedingsbodem voor balorigheid. Doe daar nog een jeugd zonder liefde bovenop en het patiëntendossier is ingevuld.

Een jaarlijkse dotatie van 300.000 euro is de steen des aanstoots voor vele burgers. Weggegooid geld voor een enfant terrible. Anderzijds waarschuwen royaltywatchers dat werk zoeken in de privésector geen optie is voor Laurent. Het gevaar dat hij het uithangbord voor dubieuze bedrijven wordt, is te groot. Overigens zijn de zakelijke experimenten van Laurent nooit een succes geweest. Altijd weer volgt een dodelijke leegte. Het ziet ernaar uit dat er op hem ook niet meer gerekend wordt voor ceremoniële functies. De drooglegging is compleet. Kortom, een droevig bestaan.

Ook in andere Europese koningshuizen zie je zonen en dochters ontsporen onder de knoet van vermeende privileges. De Britse prins Harry toonde zich ooit op een feestje in nazi-uniform. Dan heb je het over een echte provocatie - en niet over de fratsen van een losbol.

Uiteindelijk verdient Laurent meer medelijden dan misbaar en sancties. Koningskind zijn is een hondenbaan. Je mag het eigenlijk niemand aandoen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234