Donderdag 22/10/2020
Saskia de Coster.Beeld DM

ColumnSaskia de Coster

Koning Albert II heeft zichzelf officieel geout als onmens

Saskia de Coster is schrijver van de romans Wij en ik en Nachtouders. Haar column verschijnt tweewekelijks.

De emotionele puinhoop die één man heeft veroorzaakt. Hij is geen partijvoorzitter en ook geen Gentse student. Oud en bevend scharrelt de man richting de uitgang. Sinds 1 oktober ligt niemand nog echt wakker van hem. Toen oordeelde het gerechtshof na een juridische veldslag van zeven jaar dat Delphine Boël de wettelijke dochter van koning Albert is.

Moreel superieur is zij uit de strijd tevoorschijn gekomen, de vrouw en dochter die zich nu Delphine van Saksen-Coburg mag noemen. Ze wilde er geen vuil spel van maken en slaagde er ook niet in door de muur van de koninklijke entourage breken. De meest eerlijke wijze om haar recht als biologisch kind van koning Albert II op te eisen, liep volgens haar via de rechtspraak en de wet. “De strijd om erkend te worden door mijn eigen bloed, mijn eigen vader, voelde zo onnatuurlijk”, zegt ze in een interview met Le Soir.

Koning Albert II heeft zichzelf officieel geout als onmens door zelfs na een doorslaggevende DNA-test iedere erkenning of contact te blijven weigeren. Hij handelt helemaal volgens de tradities van het koningshuis: status en discretie gaan boven alles. Tegen alle bewijsmateriaal in blijft hij de schijn ophouden, misschien ook als toegift aan zijn wettelijke echtgenote, de adellijke Paola. Bastaardkinderen verwekt door koningen waren eeuwenlang schering en inslag, maar om dat nu in de openbaarheid te gooien, dat is nergens voor nodig. De monarchie is een onnatuurlijke constructie, met starre en onmenselijke protocollen en wetten. Die opmerkelijke doorbreking van openbare status met het private schandaal van een buitenechtelijk kind, het is de opperste indiscretie. 

De beroemde Habsburgers grepen pas in toen het nodig was, toen de onderkaken van hun nageslacht als die van krokodillen waren, door te veel inteelt en incest. Koningen zijn vroeger nooit echte mensen geweest. In de oude sprookjes zijn koningen of gruwelijke onmensen of onmenselijke helden.

“Wat koning Filip heeft meegemaakt, zou ik emotionele verwaarlozing noemen”, zegt kinder- en jeugdpsychiater Peter Adriaenssens in de documentaire Filip van België. De lange weg naar de troon. Filip werd volledig genegeerd door zijn vader koning Albert. Volgens Adriaenssens hadden daar hulpverleners moeten tussenkomen, in het belang van de jongen die nu koning is. Hij verbaast zich erover dat in dit land democratisch beslist is dat één kind niets te zeggen heeft over zijn eigen toekomst.

Het ondemocratische overblijfsel dat ons onsamenhangende, democratische land samenhoudt, dat is de troon. Maar in deze tijd worden ook koningen als mensen beschouwd en dus langs andere, niet-hiërarchische parameters ingeschaald. Democratisch, zoveel mogelijk volgens eigen verdienste in plaats van afkomst, als individu en volgens hun persoonlijke, menselijke handelen.

Als koning Albert zijn plaats wil redden in de hedendaagse geschiedenisboeken, zal hij zich van zijn meest menselijke kant moeten laten zien. Eén woord van erkenning voor Delphine zou hem redden, om niet onder hetzelfde lemma als zijn onmenselijke voorvader Leopold II terecht te komen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234