Woensdag 02/12/2020
Aya Sabi.Beeld DM

ColumnAya Sabi

Kogels verdwalen niet. Niet in een kindergezicht

Aya Sabi is auteur van ‘Verkruimeld land’. Haar column verschijnt tweewekelijks.

Lange tijd hebben akelige dingen geen gezicht. Een oorlog. Zoveel doden. Zoveel mensen op de vlucht. Zo weinig plek – in ons hart. Dit zijn de grenzen. Dit is een zee. En hierin verdrinken mensen. Een vluchtelingenbeleid. De criminalisering van onschuldigen. De straffeloosheid van schuldigen. De tweedeling. Jij mag wel en jij mag niet. Er is nooit plek geweest.

En dan krijgen al die akeligheden een gezicht. Soms spoelt er een kinderlichaampje aan op een strand voor toeristen en dan zijn we verontwaardigd voor een lange tijd, maar daar stopt het ook altijd. Bij de verontwaardiging.

Dan is er een ander gezicht. Twee staartjes in donkerbruin haar. Een naam. Grote ogen die verwonderd giechelen. Een foto van een opgroeiend kind, met een leven voor zich. En dan plots niet meer. Wat er overblijft is de foto, levenloos.

Mawda was twee jaar. Ouder is ze nooit geworden. Ze werd in de nacht van 16 op 17 mei 2018 doodgeschoten door een Belgische politieagent nabij Mons. Haar Koerdische familie vluchtte. Ze wilden een beter leven voor hun kinderen, veiligheid, vrede, de kleine dingen, wat er nodig is om een menswaardig bestaan te leiden. De grote dingen eigenlijk, die voor de meesten van ons klein zijn omdat we deze als een vanzelfsprekendheid beschouwen.

Maar er zijn twee soorten mensen op de wereld. Er zijn mensen waarvoor dit een vanzelfsprekend recht is en mensen voor wie het zelfs vreemd is als ze er ook maar aan denken om de halve wereld te doorkruisen om voor een oorlog te vluchten. Hoe durven ze? Wat een lef. Ze moeten hun eigen oorlogen daar maar oplossen. Wat we (willen) vergeten is dat hun oorlogen ook de onze zijn, voor een deel het gevolg van de buitenlandse politiek gevoerd door de leiders die wij gekozen hebben.

Mawda zal voor altijd twee jaar blijven. Waarom? Volgens de politieagent die haar doodschoot, was Mawda uit het raam gevallen, maar het medisch onderzoek bevestigde dat Mawda geraakt en gestorven is door een kogel. Op 23 en 24 november staat dezelfde agent terecht voor onvrijwillige doodslag door een ‘verdwaalde’ politiekogel. Een ‘verdwaalde’ politiekogel. Dat zal ik nooit begrijpen. Er zijn mensen die verdwalen en daar open je je huis voor, je zegt ‘welkom’, zet ze thee voor, en vraagt ‘kan ik helpen?’ Je zet geen politie-achtervolging in zoals men doet bij criminelen. Kogels verdwalen niet. Niet in een kindergezicht.

Zeg haar naam. Laat haar meer zijn dan een foto, een status voor je Facebook-vrienden. Ze had eigenlijk een leven moeten zijn, ogen die nog steeds verwonderd giechelen, donkerbruine haren die bewogen worden door de wind, meer dan enkel een gezicht, ouder dan twee jaar. Maar ze is niet meer. Zeg haar naam. Mawda.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234