Dinsdag 15/10/2019
Beeld DM

Column Ivo Victoria

Klimaatsceptici zijn in feite gewoon hardleerse melancholici

Ivo Victoria is schrijver. Zijn nieuwe roman Alles is OKÉ verschijnt in september. U leest zijn column hier tot en met zaterdag.

Het klimaat in mijn woonplaats Amsterdam zal in 2050 vergelijkbaar zijn met dat in het hedendaagse Parijs. Dit beweert het Crowther Lab van de Zwitserse universiteit ETH Zürich. Nog straffer: Londen krijgt het klimaat van Barcelona. Caramba. Het Crowther Lab probeert om mensen ertoe aan te zetten te visualiseren wat de klimaatopwarming concreet betekent.

Afgelopen zondag werd ik 48. Nu ben ik een geboren melancholicus. Ik ben zo’n man: wanneer ik denk aan de toekomst, krijg ik al zin om er later op terug te kijken.

Maar steeds vaker lees ik berichten die niet meer op mij van toepassing lijken. Wat heb ik eraan dat de Amsterdamse woningschaarste wordt opgelost tegen het jaar 2040, wanneer ik net mijn intrek heb genomen in een bejaardentehuis? Nog meer dan dertig jaar moet ik het bed delen met mijn vrouw en pas dan zullen er robots zijn waarmee je wél geweldige seks kan hebben. De aardolie die opraakt, het laatste poolijs dat smelt, de voltooiing van de overkapping van de Antwerpse ring: allemaal dingen waarop ik nooit terug zal kunnen kijken. En dan, in 2056, precies een jaar na mijn dood, terwijl mijn kleindochters op een zwoele oktoberavond in bikini aan de oever van de Thames zitten, zal De Morgen het breaking news brengen dat er een medicijn tegen sterfelijkheid is ontwikkeld. Heb ik weer.

Dromen van Zwitserland

In Nederland wordt hardop gespeculeerd over het ‘opgeven’ van provincies als Zeeland en Friesland in de tweede helft van deze eeuw, wanneer de zeespiegelstijging de dijken te machtig wordt. Een radicale herinrichting van het land in verhoogde en ommuurde steden-eilanden met elkaar verbonden door lange bruggen over het water, dat in dit scenario vrij spel krijgt. Deze visualisatie is al wat verontrustender dan het vooruitzicht dat Oxford Street de nieuwe Ramblas wordt.

Het zal niet helpen. De politici die ons klimaatbeleid uitstippelen zijn gemiddeld 45 of ouder. Het zal hun tijd wel duren. Sowieso: de meeste mensen nemen de periode tot pakweg hun 35ste levensjaar als referentiepunt voor hét leven. Alles wat daarna komt, ervaren wij als een onverteerbare breuk met wat we als onveranderlijk beschouwden. Klimaatsceptici zijn in feite gewoon hardleerse melancholici. Ze kunnen zich niet voorstellen dat de wereld waarin ze zijn opgegroeid wezenlijk kan veranderen. Krampachtig houden ze vast aan wat ooit was: de uitzonderlijkheid van een hete zomerdag, met een rood verbrand ruggetje in bed liggen, dromend van Zwitserland, waar het altijd sneeuwt. Ik zou er nog bijna begrip voor krijgen. Totdat ik mezelf eraan herinner dat deze egoïsten net zo hard zullen sterven als wij allemaal en ze dan nooit meer hoeven terug te kijken op de ellende waarin ze de wereld hebben gestort met hun kortzichtigheid. Een beloning die ze niet verdienen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234