Dinsdag 18/06/2019
Maarten Rabaey. Beeld rv

Standpunt Maarten Rabaey

Kinderen van IS-leden zijn ook slachtoffers. We moeten onze menselijkheid tonen

Maarten Rabaey is journalist bij De Morgen.

Je zal vandaag maar kind zijn in de Koerdische kampen Al Roj, Al Hol of Aïn Issa, in Noord-Syrië. Daar verkommer je dan, alleen al in Al Hol tussen een menigte van meer dan 70.000 mensen. Je hebt niets. Geen stromend water om te drinken of je te wassen, geen verse kleren, en slechts af en toe krijg je een homp brood of medische zorgen. Niemand kijkt naar je om. Sterker, je wordt door bewakers en andere vluchtelingen met de vinger gewezen, soms weleens geslagen als je in een andere tent een leeftijdsgenootje ontwaart met wie je wil spelen. “Jij, jij hebt geen rechten”, zeggen de mannen met wapens. “Want je moeder en je vader zijn…” Ze vloeken, en ze spuwen op de grond.

Je moet dan maar zelf zien te begrijpen waarom je moeder ’s avonds begint te huilen, of zich boos op je afreageert. Je denkt terug aan die vage herinnering toen je ouders je bij nacht en ontij op het vliegtuig meenamen vanuit het veilige België naar een land waar je nooit was geweest, en dat je nu snel wil vergeten omdat je enkel maar het fluiten van kogels en de oorverdovende inslagen van bommen herinnert.

Je zal vandaag maar een van deze 8.000 buitenlandse kinderen zijn van gevangen IS-leden, of een van het vijftigtal uit België. Je denkt angstig terug aan de baby van één jaar oud die op 19 april stierf, het derde Belgische kindje al dat in minder dan een maand tijd om het leven kwam. Ben jij de volgende? Elke dag ben je wanhopiger. Alleen als je denkt aan je vriendjes in België fleur je een beetje op. Je denkt aan wat je oma je liet weten. “We komen je halen”, schat. “De minister heeft het beloofd.”

Dat was eind 2017. Deze week stelde justitieminister Koen Geens dat het geen kwestie van politieke onwil is. Volgens hem zijn alle EU-leden “onmachtig” en “hangt het dossier sterk samen met de houding van de Amerikanen.” Maar klopt dat wel? Zowel Frankrijk als Zweden haalden er al kinderen weg, en Kosovo deed het zelfs mét hulp van de VS. 

In het kamp van Al Hol verblijven meer dan 70.000 mensen. Beeld AFP

Kinderen van oostfronters

Geen excuses meer dus. De jonge kinderen die een band hebben met België moeten kunnen terugkeren voor er nog doden vallen. Een oproep van een 150-tal academici en hulpverleners, in deze krant, wijst terecht op het kinderrechtenverdrag. “De bescherming van het belang van het kind moet altijd voorop staan. Fouten, tekortkomingen of karakteristieken van ouders mogen nooit toegerekend worden aan kinderen.”

Ons land zou ook lessen moeten hebben geleerd uit de fouten van de collaboratie en de repressie na WOII. Kinderen van (al dan niet gewezen) IS-leden zijn evenzeer slachtoffer van de gewelddadige sekte die hun ouders inlijfde, als kinderen van Vlamingen of Walen die ooit meevochten met de moordende Waffen SS aan het Oostfront. 

Als we deze kinderen nu laten stikken, zal dat binnen decennia nog verdeeldheid zaaien. Als we nu onze menselijkheid laten zien, verslaan we het extremisme.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden