Zondag 25/07/2021
null Beeld DM
Beeld DM

Column

Keuvelende voetbalcommentatoren aan tafel, dat is het ware genot

Hilde Van Mieghem neemt de tijd voor een gloedvolle kijk achter de schermen van haar leven.

Er bestaat bij het voetbal geen grotere supporter dan ik. Althans, als er een WK of EK op het programma staat, voor de rest interesseert het me niet zo.

Maar de sfeer bij die grote toernooien is zo aanstekelijk. Ik geef me er graag aan over.

Soms kijk ik samen met een vriend die er iets van kent. Nog voor scheidsrechter of commentator de kans krijgen, roept hij al wat er gaande is: buiten­spel, ­corner, straf­schop, vrije trap – of zijn die twee laatste hetzelfde? –, penalty, gele kaart, rode kaart...

Elke keer heeft hij het bij het rechte eind en ben ik vol bewondering. Zelf ken ik er niets van.

Al honderden keren heb ik me laten ­uitleggen wat buiten­spel betekent, al honderden keren ben ik het weer vergeten. Het cliché dat vrouwen niet weten wat buiten­spel betekent, is in mijn geval absoluut waar. Vlak voor het doel snap ik het nog, maar dat je ook midden op het veld buiten­spel kan staan, daar ­begrijp ik dan weer niets van.

Het gaat mij niet om het voetbal, moet ik bekennen. Wat mij echt boeit en waar ik gefascineerd naar zit te kijken, is naar alles wat voor, tussen en na de matchen gebeurt. Het geklets erover, de voor- en na­besprekingen, de analyses, de ­hoog­gespannen verwachtingen, de ­verbijsterende wanhoop bij verlies. Griekse drama’s zijn er niets bij.

Het minst boeiend zijn de beelden van supporters die uit de bol gaan tijdens het nieuws als de Duivels gewonnen hebben. Een troep primitief hossende, zingende, brullende en zuipende ­supporters die, beschilderd met de ­kleuren van de vlag, eruitzien als een verloren gelopen carnavals­stoet.

Bij die beelden twijfel ik weer aan de mensheid. Iets wat ik totaal niet heb ­tijdens de matchen en de voor- en ­na­besprekingen. Dan geloof ik voor 100 procent in de illusie dat we verbonden zijn, samen, en dat alles goed is in de wereld.

Die keuvelende commentatoren aan tafel, dat is het ware genot. Ik ben eraan verslaafd.

Al die heerlijke mannen ook, een lust voor het oog.

Dat gepraat is zo gezellig en huiselijk. Zij spreken namelijk met elkaar en niet tegen elkaar. Politici kunnen er iets van leren. Het zou een verademing zijn mochten ze dat onder de knie krijgen.

Het gaat om de muziek. De melodie, het meanderende van de rivier van ­woorden. Het is alsof ik in een bootje zit en mee­dobber op de stroom, kijkend naar de onder­gaande zon. Je voelt dat alles goed komt, met of zonder Duivels.

Het herinnert me aan de zeldzame keren dat ik veilig op de schoot van mijn vader zat terwijl hij in gesprek was met mijn moeder en ik muis­stil bleef zitten luisteren naar het gebrom in zijn borst, daar­onder zijn gerust­stellende ­harten­klop.

Dat gepraat voor en na de match heeft hetzelfde effect op mij als de keren dat ik slapend uit de auto getild werd en mijn ogen dicht­hield om het magische ­moment van in huis gedragen te ­worden, de trap op naar de slaapkamer, niet te verstoren.

Het evenaart het stiekem genieten van de voorzichtigheid waarmee mijn vader me in mijn bedje legde en toedekte, van de zachte kus die ik kreeg op mijn ­voorhoofd. Zijn hand die nog even mijn haar streelde voor hij stil de kamer ­verliet.

Gestolen warmte en tederheid.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234